Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

ΠΟΛΥΧΡΩΜΙΕΣ ΚΑΙ ΑΧΡΩΜΑΤΟΨΙΑ

Ποιός πληρώνει τον βαρκάρη;
Κάθε προσπάθεια δημιουργίας νέων δεδομένων στο χώρο της προβολής του αθλήματος είναι ένα θετικό γεγονός και θα έχει την στήριξή μας, ακόμα κι αν προέρχεται από τον χώρο της «στρατευμένης» (και κατά παραγγελία) δημοσιογραφίας.

Το νέο site της ΕΟΠΕ, όπως και το νέο λογότυπο της Α1 Εθνικής κατηγορίας γυναικών, το νέο σήμα, είναι καταρχήν μια θετική πρωτοβουλία. Είμαστε θετικοί σε οποιαδήποτε προσπάθεια δημιουργίας μίας ανανεωμένης εικόνας, ανεξάρτητα των κινήτρων που την κατευθύνουν και της αποτελεσματικότητά της, που θα αποτιμηθεί στο  μέλλον.

Η θετική μας στάση προϋποθέτει ότι κάτι τέτοιο αποτελεί προϊόν μελέτης και μιας αναγκαιότητας. Άλλωστε όλα αυτά πρέπει να είναι πάντα σε συνάρτηση με το γενικό πλαίσιο που έχει θέσει η Ομοσπονδία και την στρατηγική που έχει υιοθετήσει η διοίκηση για το άθλημα.

Η προσπάθεια εντυπωσιασμού μέσα από μια πολύχρωμη εικόνα από μόνη της είναι ένα κενό γράμμα, αν δεν συνοδεύεται από σχέδιο και πρόγραμμα δράσης στη κατεύθυνση της προβολής. 

Στην περίπτωσή μας όταν τίποτα από όλα αυτά δεν έχει συμβεί, μοιάζει περισσότερο σαν μια φωτοβολίδα που με τον πολύχρωμο φωτισμό της προσπαθεί να μας θαμπώσει.

Είναι η τρίτη (3η) φορά τα τελευταία έξι χρόνια που η ΕΟΠΕ αλλάζει την ιστοσελίδα της (η δεύτερη του Ισίδωρου ως γραφείο τύπου της ΕΟΠΕ). Είναι εμφανής η διάθεση του «νέου δίδυμου» της επικοινωνίας να επιχειρήσει να παρουσιάσει ένα νέο πρόσωπο για τον Γιώργο Καραμπέτσο, στα πλαίσια της νέας επικοινωνιακής πολιτικής που φιλοδοξεί να χαράξει.

Η έλλειψη έργου κάνει μια τέτοια επιλογή τώρα περισσότερο επιτακτική παρά ποτέ. Είναι «ηλίου φαεινότερο» ότι οι αλλαγές έγιναν για να δικαιολογηθεί η ουσιαστική κατάργηση του τμήματος marketing και η αντικατάστασή του από τους δημοσιογράφους "μακιγιέρ" της εικόνας του προέδρου προχωρώντας στην «είσπραξη» και των προεκλογικών τους γραμματίων.

Ήρθε η ώρα ταυτόχρονα να δικαιολογήσουν ότι είναι αντάξιοι της οικονομικής υπέρβασης που έγινε με την πρόσληψή τους. Άξιος ο μισθός τους. Στην πράξη  φαίνεται ότι αναζητείται από μέρους τους απεγνωσμένα ένας τρόπος δημιουργίας μιας ωραιοποιημένης πραγματικότητας που θα βάζει κάτω από το χαλί όλη την παθογένεια και τα προβλήματα.

Ο στόχος είναι ξεκάθαρος και ξεκινά από την προσπάθεια να υποβαθμιστεί η απουσία της δημόσιας τηλεόρασης για δεύτερη χρόνια και μάλιστα με δεδομένη την ριζική αλλαγή πολιτικής της ΕΡΤ σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν.

Η νέα πολιτική αφορά την ανάληψη του κόστους παραγωγής αλλά και την άμεση χρηματοδότηση των ομάδων και των πρωταθλημάτων όπου ανέλαβε η ΕΡΤ την προβολή τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το πρωτάθλημα της ΕΣΑΠ όπου μέχρι πέρυσι κάλυπτε το συνδρομητικό κανάλι, τώρα είναι πλέον στη δημόσια τηλεόραση και πέραν των οικονομικών απολαβών, το μεγάλο κέρδος για το βόλεϊ είναι ότι θα μπει σε κάθε ελληνικό σπίτι. Αυτό που έκανε ο Παντελής Ταρνατώρος με την λίγκα, για την διοίκηση της ΕΟΠΕ είναι ψιλά γράμματα δύσκολο να τα αντιληφθούν.

Ερωτηματικά όμως προκάλεσε και η βεβιασμένη ανάρτηση της «Πρώτης Σελίδας» της νέας ιστοσελίδας, που βγήκε στον αέρα χωρίς να υπάρχει  τίποτα πίσω από αυτήν, χωρίς την συνέχεια της ύλης που απαιτεί να έχει το θεσμικό όργανο επικοινωνίας ενός δημοσίου φορέα.

Γιατί η νέα ιστοσελίδα που εσπευσμένα έβγαλαν οι «μακιγιέρ» του πρόεδρου είναι ένας σκελετός, ένα «κουφάρι» που κάποιοι άργησαν να προετοιμάσουν και το έβγαλαν όπως - όπως για να προλάβουν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Στην προηγούμενη μορφή ο δικτυακός τόπος της ΕΟΠΕ είχε πληροφορίες αρχείου, δραστηριοτήτων, αποφάσεων ΔΣ, συνεδριάσεων, φωτογραφίες για ελεύθερη χρήση.

Θα μπορούσε ο προγραμματιστής να κρατήσει ως είχε το παλαιό site και να βάλει ως αρχική σελίδα την ανανεωμένη αρχική ιστοσελίδα με έμφαση στο πρωτάθλημα Γυναικών.

Για να έχουν εικόνα οι προγραμματιστές της ΕΟΠΕ ας δουν τον ιστότοπο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας. Την αρχική εντυπωσιακή ιστοσελίδα, η οποία με τα links σε οδηγεί στον παλαιό ανεπτυγμένο για χρόνια ιστότοπο, όπου μπορεί ο διαδικτυακός περιηγητής να βρει όλες τις χρηστικές ή αρχειακές πληροφορίες για το Βόλεϊ.

Είναι όμως  δυνατόν να θεωρείται σοβαρή μια Ομοσπονδία η οποία δεν έχει αναρτημένους τους Κανονισμούς, τις Προκηρύξεις των πρωταθλημάτων, το Καταστατικό, ακόμα και τη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου και των Επιτροπών της, γιατί κάποιοι θέλουν να κάνουν λεζάντα με την «πρώτη σελίδα», την βιτρίνα ενός ανανεωμένου site.

Δυστυχώς αυτό δείχνει έναν τρόπο σκέψης και μια στάση ζωής, ανθρώπων που είναι σε θέσεις ευθύνης και στέκονται στην επιφάνεια και όχι στην ουσία των πραγμάτων. Με περισσή υπεροψία υποτιμούν την νοημοσύνη μας θεωρώντας μας εύκολη λεία.

Θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι είναι χρυσός ότι γυαλίζει, υποτιμώντας την αισθητική μας και την κρίση μας. Είναι αξιοσημείωτο, πως είναι δυνατόν όταν ο καθένας μας σε μια ενδεχόμενη αναζήτησή στο site της ΕΟΠΕ δεν μπορεί  έχει πρόσβαση σε κανένα αρχείο, δεν μπορεί να αντλήσει καμία πληροφορία για οποιοδήποτε θέμα που αφορά το βόλεϊ.

Λησμονούν ότι η Ιστορική διαδρομή ενός αθλήματος και του δημοσίου φορέα που έχει την ευθύνη του, δεν μπορεί να αποκρύπτεται ή να αναρτάται κατά το δοκούν, όπως και η ιστορία του Ελληνικού βόλεϊ δεν ξεκινά από την εκλογή του Γιώργου Καραμπέτσου, ούτε από την ημερομηνία πρόσληψης των δυο «μακιγιέρ» του προέδρου.

Η πληρότητα αρχειακών πληροφοριών στον ιστότοπο ενός κρατικού φορέα, τέτοιος είναι η ΕΟΠΕ, αφού διαχειρίζεται (κυρίως) δημόσιο χρήμα, βοηθά στην ενσωμάτωση των αρχών της διαφάνειας, της πρόσβασης στην πληροφορία και της ουσιαστικής συμμετοχής  των ανθρώπων του αθλήματος στις διαδικασίες της λειτουργίας της Ομοσπονδίας, ενώ παράλληλα ενισχύει τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα στη λογοδοσία του φορέα (ΕΟΠΕ). Με τον αρχειακό μηδενισμό της πρόσφατης δραστηριότητας τι από όλα αυτά επιτυγχάνετε; Μήπως ο στόχος δεν είναι το νέο site αλλά η απόκρυψη του παλαιού;

Το μεγάλο όμως ερωτηματικό που γεννάται και αφορά αυτό το εγχείρημα της ΕΟΠΕ στο κομμάτι της ενημέρωσης (site, αλλαγές στα λογότυπα κλπ) είναι τι πραγματικό κόστος έχουν; 

Έγινε προκήρυξη διαγωνισμού ή το κόστος ήταν μικρότερο και δεν προβλεπόταν. 

Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν είναι υποχρεωμένη η διοίκηση της ΕΟΠΕ να μας ενημερώσει για το αν κόστισε ή όχι αυτή η αλλαγή και το νέο site;

Και αν δεν κόστισε και ήταν μηδενική η επιβάρυνση για την ΕΟΠΕ η δημιουργία του, αυτή δημιουργεί άλλες δεσμεύσεις; Για παράδειγμα για την τεχνική υποστήριξη του site σε ετήσια βάση ποιο θα είναι κόστος; 

Υπάρχει κάποιος που μπορεί να ενημερώσει τα σωματεία; Κι αν δεν είναι ο πρόεδρος, μήπως μπορεί ο ταμίας; Υπάρχει κάτι που θα έπρεπε να ξέρουμε;

Υ.Γ. Η ονοματοδοσία, τα «βαφτίσια», της Volleyleague Γυναικών, άργησαν λίγο. Τουλάχιστον οι προηγούμενοι κρατούσαν τα προσχήματα. Υπήρχε Volleyleague Ανδρών και ήθελαν να κάνουν και PreLeague.

Τώρα, πρώτα βαφτίσαμε το «ολίγον τυχαία» προερχόμενο δευτερότοκο (PreLeague) και μετά σπεύσαμε να ονομάσουμε και το πρωτότοκο. Δεν το λες και επιτυχημένο marketing.

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΘΛΙΨΗ

Χωρίς…
Λίγα εικοσιτετράωρα πριν την έναρξη του πρωταθλήματος της Α1 Εθνικής κατηγορίας Γυναικών, στον κόσμο του αθλήματος δυστυχώς  δημιουργούνται έντονα συναισθήματα θλίψης, απογοήτευσης και μελαγχολίας.

Η απουσία του Παναθηναϊκού για πρώτη φορά στην ιστορία των πρωταθλημάτων (πριν και μετά την δημιουργία της Α1 Εθνικής κατηγορίας), της ομάδας με τα περισσότερα πρωταθλήματα και κύπελλα, που ταύτισε το όνομά της με την ύπαρξη του γυναικείου βόλεϊ, αφού αποτελούσε μια σημαντική και ξεχωριστή παρουσία και παράμετρο στην δυναμική του πρωταθλήματος.

Η ομάδα του βόλεϊ των γυναικών δεν δήλωσε συμμετοχή στο φετινό πρωτάθλημα. Η  ΕΟΠΕ αντί να σταθεί αρωγός στην προσπάθεια της διοίκησης του Παναθηναϊκού για εξεύρεση λύσης έστω και την ύστατη ώρα (όπως πράττει για την ανδρική ομάδα ο Παντελής Ταρνατώρος και η Λίγκα των ανδρών) δε συμμερίστηκε το πρόβλημα.

Αρνήθηκε ακόμη και μίας εβδομάδας χρόνο, ώστε να εξαντλήσει και την τελευταία δυνατότητα συμμετοχής. Προφανώς δεν έπρεπε να μείνει μόνο σε αυτό.

Όφειλε να είχε συμβολή και πρωταγωνιστική παρουσία για να διαμορφώσει και να επιτύχει την συμμετοχή  του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα.

Για άλλη μια φορά στάθηκε «ανίκανος» να αντιληφθεί  ότι η παρουσία και η δυνατότητα ανταγωνισμού των μεγάλων παραδοσιακών Συλλόγων δίνουν στα πρωταθλήματα την αίγλη, την προβολή και την εμπορική αξία  που έχουν ανάγκη.

Συνεχίζοντας από αδυναμία και ανεπάρκεια, θέλησε σε ένα «κουτσουρεμένο» (με δική του απόφαση) πρωτάθλημα να περισώσει την παραπέρα συρρίκνωσή του, παραβιάζοντας κανονισμούς και εγκυκλίους (έχουμε αναφερθεί σχετικά σε προηγούμενα δημοσιεύματα).

Η αυτογελοιοποίηση όμως του προέδρου της ΕΟΠΕ, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο αφού αθλήτριες μετά από τις καραμπόλες και τις μετεγγραφές επί μετεγγραφών,  αποσύρονται από την ενεργό δράση για την φετινή χρονιά, από τις ομάδες στις οποίες  παρατύπως κατοχυρώθηκαν.

Οι υπόλοιποι, αυτόπτες μάρτυρες της κατρακύλας και της απάθειας μένουμε άφωνοι, απαριθμώντας και πάλι από την αρχή το πως χειροτερεύουν τα πράγματα για δεύτερη χρόνια στην Α1 Εθνική κατηγορία γυναικών.

-Χωρίς τον Παναθηναϊκό και με 11 ομάδες
-Χωρίς τηλεόραση
-Χωρίς event παρουσίασης, επικοινωνία και προβολή
-Χωρίς μέγα χορηγό, μικρούς χορηγούς και υποστηρικτές
-Χωρίς αξιοπιστία και προστασία του «προϊόντος»
-Χωρίς τήρηση των κανονισμών και των νόμων
-Χωρίς ιδέα για την αξία του «ευ αγωνίζεσθαι»
-Χωρίς σεβασμό στην προσπάθεια και στα χρήματα των ανθρώπων και των ομάδων
-Χωρίς καμία διοικητική εμπειρία, γνώση της κατηγορίας αλλά και του αθλήματος
-Χωρίς σπουδή και διάθεση για αυτό που ανέλαβαν να υπηρετούν
-Χωρίς αιδώ, χωρίς συνέχεια και συνέπεια στις επιλογές
-Χωρίς πυξίδα, προσανατολισμό και κατεύθυνση
-Χωρίς αρχή και τέλος, ημιμαθείς, επιρρεπείς διευκολυντές και πρόθυμοι διεκπεραιωτές και για αυτό  πραγματικά «επικίνδυνοι».

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ


Βέβαια ο πρώην συνεργάτης του Προέδρου, Στέφανος Νανάς, ορίστηκε άρον–άρον  Ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής Παίδων.

Φαίνεται  είναι σε αντάλλαγμα για την παραίτηση του όταν ήταν ΠΟΠ Θεσσαλονίκης, με στόχο να προκαλέσει φασαρία γύρω από το όνομά του και σε βάρος του τότε υπεύθυνου για την επιλογή και προηγούμενου προπονητή της Εθνικής Παίδων, Νίκου Ζαλμά.

Ελπίζουμε τώρα ο αναβαπτισμένος Ομοσπονδιακός προπονητής να αποφεύγει, τουλάχιστον, τις προπονήσεις «κεκλεισμένων των θυρών», όπως έκανε με την Εθνική Παμπαίδων.

Θα αναρωτηθεί κανείς αν συνεδρίασε η Επιτροπή Εθνικών ομάδων και αν εισηγήθηκε τον ορισμό του Στέφανου Νανά; Επίσης εύλογα θα αναρωτηθεί αν εισηγηθεί η Επιτροπή Εθνικών ομάδων ονόματα υποψηφίων προπονητών, -τριών και συνεργατών για τις άλλες Εθνικές ομάδες (Ανδρών - Γυναικών -Νεανίδων - Εφήβων - Κορασίδων - Παγκορασίδων - Παμπαίδων);

Πόσοι από τους αποσπασμένους ως Ομοσπονδιακοί Προπονητές θα οριστούν ως πρώτοι προπονητές σε Εθνική ομάδα για να δικαιολογήσουν το λόγο της απόσπασης τους; Τι θα γίνει με αποσπασμένους ομοσπονδιακούς  που εργάζονται παράλληλα σε Σύλλογο;

Θα υπάρχει επικεφαλής προπονητής για κάθε φύλο ή κάθε ομάδα θα δουλεύει ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες; Θα συνεχίσουν να ασκούν  τον ρόλο του επικεφαλής οι team managers, όπως έγινε την προηγούμενη χρονιά;

Θα υπάρξει πρόσκληση ενδιαφέροντος της ΕΟΠΕ αντίστοιχη με της ΟμοσπονδίαςΚωπηλασίας; Η Επιτροπή Εθνικών ομάδων και κυρίως οι κκ. Μελισσουργός, Κυριακίδης, Μαργαρίτης, Χαριτωνίδης τι θέση έχουν για όλα αυτά;

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ

Ζητείται Προπονητικό κέντρο
Με την ευκαιρία της ανάληψης από την ΕΟΠΕ δύο προκριματικών ευρωπαϊκών διοργανώσεων νεανίδων και παίδων στην χώρα μας, είναι χρήσιμο να ασχοληθούμε με ένα διαχρονικό πρόβλημα. Αυτό αφορά τον τόπο, το χρόνο, το κόστος της αθλητικής προετοιμασίας των ομάδων, αλλά και το σχεδιασμό της αγωνιστικής δραστηριότητας.

Η σοβαρότητα αντιμετώπισης που απαιτούν οι διοργανώσεις (ακόμη και των αναπτυξιακών εθνικών ομάδων) αφορούν όχι μόνο τον χρόνο προετοιμασίας, την συγκέντρωση στο στόχο και στον τρόπο επίτευξής του, αλλά και ένα πλαίσιο που συμπεριλαμβάνει τη φιλοξενία των υπολοίπων ομάδων, την υποστήριξη των διοργανώσεων με προσωπικό, υλικοτεχνική υποδομή κλπ.

Η ύπαρξη προπονητικού κέντρου είναι για άλλη μια φορά το ζητούμενο ενώ θα έπρεπε να είναι το δεδομένο, αφού από αυτό θα έπρεπε να ξεκινούσε και εκεί να στηρίζονταν ο κάθε στόχος καθώς και η πορεία υλοποίησής του. 

Τα δυο γήπεδα, οι χώροι φιλοξενίας ομάδων για φιλικά παιγνίδια διαμορφώνουν ιδανικές συνθήκες για μια ομάδα, σωστής προετοιμασίας και προσήλωσης στον στόχο.

Βέβαια τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε μια προσπάθεια στηριζόμενη στην καλή διάθεση προσώπων, συλλόγων, φορέων (Τοπική Αυτοδιοίκηση) κάλυψης εξόδων και ανάληψης της φιλοξενίας των διοργανώσεων σε διάφορες περιοχές της Ελληνικής περιφέρειας.

Αυτό όμως δεν φτάνει αφού είναι διαφορετικό κομμάτι μια ολοκληρωμένη προετοιμασία και διαφορετικό η τέλεση μιας διοργάνωσης που μπορεί να την συμπεριλαμβάνει. Σήμερα ένα προπονητικό κέντρο είναι πιο αναγκαίο από ποτέ.

Μπορεί να διανοηθεί κανείς αν οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια μπορεί να ξεκινήσει και να έχει προοπτική χωρίς την ύπαρξη προπονητικού κέντρου;

Υπάρχει αντίστοιχο προηγούμενο σε ανεπτυγμένη ή αναπτυσσόμενη αθλητικά Ευρωπαϊκή χώρα με τις Εθνικές της ομάδες; Το φάντασμα της «ερειπωμένης» Παιανίας εξακολουθεί να πλανάται πάνω από το ελληνικό βόλεϊ.

Κατά το παρελθόν έγιναν όλες οι διαδικασίες αποσαφήνισης του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και των όρων κοινής χρήσης Δήμου Παιανίας και ΕΟΠΕ και αφού αυτό επετεύχθη, εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο και από χρήματα της Περιφέρειας Αττικής εξασφαλίστηκε το κονδύλι, δρομολογήθηκε η αποκατάσταση των ζημιών και του πλιάτσικου που δημιούργησε αυτή την κατάσταση.

Σήμερα μετά την πολύχρονη εγκατάλειψή της τα πράγματα παραμένουν στάσιμα, κυρίως από την αδιαφορία της Διοίκησης με τα πουκάμισα έξω, όπου αντί να αποτελεί πρώτη της προτεραιότητα, η επαναλειτουργία της Παιανίας, αυτή περί άλλων «τυρβάζει».

Ο Γιώργος Καραμπέτσος για παράδειγμα, θεωρεί πρώτη προτεραιότητα να αυξηθεί ο αριθμός των ξένων στην λίγκα των ανδρών και για αυτό τον σκοπό έχει συναντηθεί με τον υφυπουργό Αθλητισμού, ενώ έχει «ξεχάσει» να διεκδικήσει την επιτάχυνση δρομολογημένων και κοστολογημένων διαδικασιών.

Αρνούμενος προφανώς από αδυναμία κατανόησης των δεδομένων να πράξει το αυτονόητο. Αγνοώντας την αναγκαιότητα ενός προπονητικού κέντρου και παραγνωρίζοντας την ευρωπαϊκή πραγματικότητα και εμπειρία.

Ανιστόρητα ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, παραβλέπει ότι η Παιανία είναι ότι απέμεινε από την λαίλαπα της εμπλοκής της ΕΟΠΕ στα Ολυμπιακά έργα, που αποτέλεσε (εκτός από την μεγάλη σπατάλη την περίοδο των παχιών αγελάδων) την δεύτερη γενεσιουργό αιτία της χρεωκοπίας της.

Αλλά και πέρα από αυτό είναι τόσο δύσκολο να αντιληφθεί ότι η αξιοποίηση της Παιανίας σε συνεργασία με τον Δήμο είναι μονόδρομος για την ΕΟΠΕ και το άθλημα; Οι δυνατότητες αυτής της λύσης είναι πολλές και σε διαφορετικά επίπεδα, αρκεί να υπάρχει γνώση, όραμα και διάθεση.

Ίσως είναι η μοναδική περίπτωση που δεν χρειάζεται πράξει κάτι σημαντικό, γιατί τα έχουν κάνει οι άλλοι γι αυτόν. Δεν έχει άλλωστε κάποιον εμφανή λόγο να «ποιεί την νήσσαν». Ήρθε η ώρα που πρέπει να γνωστοποιήσει και να εκδηλώσει το ενδιαφέρον της Ομοσπονδίας να δηλώσει παρόν και αν χρειαστεί να κάνει ένα δύο τηλέφωνα.

Αλήθεια είναι τόσο δύσκολο να κάνει τουλάχιστον αυτό;

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

ΕΟΠΕ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΡΙΝΗ ΡΑΣΤΩΝΗ ΣΤΗ ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ

ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΑ;
Στο μπόι του Γιώργου Καραμπέτσου και του Χρήστου Σύλλα έφτασε το πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών. Χωρίς καμία διάθεση εύκολων χαρακτηρισμών για την προκλητική ανυπαρξία διοικητικής μέριμνας και δημιουργικής ικανότητας, κάνουμε την αποτίμηση της νέας πραγματικότητας.

Για δεύτερη χρονιά χωρίς τηλεόραση, χωρίς παρουσίαση και προβολή, ο πρόεδρος της ΕΟΠΕ καταδίκασε το κορυφαίο και ομορφότερο πρωτάθλημα που έχει την ευθύνη διοργάνωσης η ΕΟΠΕ, να γίνει μεταξύ γνωστών, συγγενών και φίλων.

Μετά την διάλυση των Εθνικών ομάδων (κατακόρυφη πτώση Ανδρών, περιφερόμενοι προπονητές στις Γυναίκες) την παραβίαση κάθε έννοιας δεοντολογίας και αξιοκρατίας στην επιλογή συνεργασιών και συνεργατών, την απουσία σχεδίου ανάπτυξης σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη του μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενου, η διάλυση βρίσκεται προ των πυλών.

Με την διαφαινόμενη απομάκρυνση του βόλεϊ από τα σχολεία, την εγκατάλειψη του προγράμματος "παίζω βόλεϊ", και πάνω από όλα αυτά, μια διοίκηση όπου η γραφικότητα και η μικροπολιτική (η λογική του τάζω και απειλώ) αποτελούν την κυρίαρχη εικόνα της σήμερα στο βόλεϊ.

Αν σε αυτά που συμβαίνουν με ευθύνη της, προστεθεί η απώλεια του μοναδικού μεγάλου χορηγού (εταιρεία Stoiximan- €100.000 το χρόνο), η διάλυση του γραφείου Marketing είναι μαθηματικά βέβαιο που οδηγούμαστε.

Όταν μάλιστα, η δημιουργία νέου γραφείου αποτελείτε από "μακιγιέρ δημοσιογράφους" και "ψωνισμένους παράγοντες" που ενώ δεν κατέχουν την ειδική γνώση, με την παρουσία τους μοιάζει σαν να θεωρούν την θητεία τους στη Ομοσπονδία ως ευκαιρία δημιουργίας βιογραφικού.

Αν προσθέσουμε τις μετεγγραφές "μαϊμού", τις θερινές διακοπές συνδυασμένες με το πρωτάθλημα beach volley κ.ο.κ., τότε εύκολα γίνεται αντιληπτό "τις πταιει". Τι να πρωτοθυμηθεί, τι να πρωτοθαυμάσει και τι να πει κανείς, αναλογιζόμενος αυτήν την απίθανη ομάδα που βρίσκεται στο τιμόνι της ΕΟΠΕ, ευκαιρίας δοθείσης από την έναρξη των πρωταθλημάτων.

Συγκεκριμένα: Δημιουργήθηκε pre league στις γυναίκες και σωστά (παρότι δεν υπάρχει λίγκα) ενώ (κακώς) δεν δημιουργήθηκε στους άνδρες (όπου είχαμε  λίγκα). Τώρα ο Γιώργος Καραμπέτσος ανακοινώνει τον προβληματισμό του (!) για τη διάρθρωση των πρωταθλημάτων και θέλει 8-10 ομάδες σε κάθε κατηγορία. Και ποια η συνέχεια μετά από αυτό;

Στην νέα κατηγορία  (pre league) τα σωματεία επένδυσαν φτιάχνοντας φιλόδοξες ομάδες, ισχυρότερες από την πλειοψηφία των ομάδων της Α1 εθνικής κατηγορίας Γυναικών. Και η ΕΟΠΕ πως αντιμετώπισε όλη αυτή την προσπάθεια;

Απλά την αγνόησε, όπως έπραξε και για την Α1. Ίσως γιατί σε αυτή την μορφή και σε αυτό το βαθμό ανικανότητας  που φαίνεται ότι βρίσκονται, δεν υπάρχει ούτε στοιχειώδης αντίληψη, ούτε αξιολόγηση, ούτε διαβάθμιση κρίσης και επάρκεια γνώσης.

Αλλά και στους άνδρες, που δεν δημιουργήθηκε pre league, ανάλογα δεν αντιμετωπίστηκε συνολικά το βόλεϊ ανδρών από την ΕΟΠΕ; Επέλεξαν για άλλη μια φορά να παραμείνουν θεατές της καθημερινής συρρίκνωσής του.

Επι της ουσίας σφυρίζοντας αδιάφορα, έκανε μόνο το ρουσφέτι με την αύξηση του αριθμού των ξένων και τον περαιτέρω περιορισμό της συμμετοχής των αθλητών με δικαίωμα συμμετοχής στην Εθνική ομάδα, αφού ο Γιώργος Καραμπέτσος χωρίς να γνωρίζει τι ποιεί, φροντίζει να δηλώνει πάντα  την πίστη του, ως γνήσιος "υποτακτικός" και "αχυράνθρωπος".

Δεν αποτέλεσε η κατάσταση που επικρατεί, αιτία και αφορμή προβληματισμού, ανταλλαγής απόψεων και αναζήτησης λύσεων. Η προσέγγιση και σε αυτό το επίπεδο ήταν ρουσφετολογική.

Μακάρι βέβαια το πρόβλημα του βόλεϊ των ανδρών να λυνόταν με την λογική των εξυπηρετήσεων και να καθοριζόταν, με βάση το ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα ελέω ξένων. Τα πράγματα θα ήταν πρακτικά εύκολα και απλά.

Με την διεύρυνση όμως του αριθμού των ξένων και την υποβάθμιση και  απαξίωση κάθε φιλόδοξης προσπάθειας που αυτή προκαλεί στην ανάπτυξη του αθλήματος, στην ουσία χαμηλώνει ο πήχης και το βόλεϊ θα μικραίνει.

Γιατί ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι με την νέα πραγματικότητα , μειώνονται τα κίνητρα των νεαρών αθλητών, αξιοποίησης των ταλέντων και κατ’ επέκταση ενίσχυσης των Εθνικών ομάδων..

Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβουν οι έχοντες την ευθύνη του αθλήματος; Μπορεί να βλέπουν μόνο την βιτρίνα και να χάνουν το οικοδόμημα; Το μόνο παρήγορο είναι ότι ζούμε με όλα αυτά, το τέλος των φρούδων ελπίδων και προσδοκιών και των τελευταίων αφελών πού έκαναν την ανάγκη τους ελπίδα.

Πλέον και οι ψευδαισθήσεις  έλαβαν τέλος για τον πρόεδρο των μεγάλων υποσχέσεων και ψεμάτων. Αφού συνειδητά ψευδόμενος εξαπάτησε τα σωματεία ότι θα έφερνε €1.000.000, ότι θα μείωνε τα παράβολα που τελικά αύξησε, ότι είχε πρόγραμμα δράσης και προοπτικής, δυστυχώς αποδείχτηκε ότι όλα ήταν μια φούσκα, ένα ψέμα  και αυτός, ένα πιόνι, μία καρικατούρα  των δύσκολων και πονηρών ημερών μας.

Έτσι αντί ο ίδιος να είναι πόλος συσπείρωσης και ανάπτυξης του αθλήματος αλλά και πρωτοπορία χάραξης νέων δρόμων, εμπνευστής και καθοδηγητής του, έταξε τον εαυτό του να αποτελεί, μια παρωδία, μια κακή τύχη και στιγμή, ένα κλασσικό  παράδειγμα προς αποφυγήν για ένα άθλημα που έχει χάσει τον προσανατολισμό και πασχίζει να ξαναβρεί τα "πατήματά" του.

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

ΒΟΥΛΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΟΛΕΜΑΤΑ

Αδέκαστη ενημέρωση
Εντύπωση προκάλεσε η ανακοίνωση των αποφάσεων του ΔΣ της ΕΟΠΕ, η οποία περιελάμβανε και την δημοσιοποίηση του αναμενόμενου αθωωτικού βουλεύματος για τον πρώην πρόεδρο της ΕΟΠΕ Θανάση Μπελιγράτη και τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής.

Δεν γνωρίζουμε την σκοπιμότητα αυτής της αναφοράς ούτε σκοπεύουμε να την ερμηνεύσουμε. Σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά θεωρούμε υποχρέωση της διοίκησης της ΕΟΠΕ, αφού δείχνει τόσο ευαίσθητη στα ζητήματα αποκατάστασης, να ενημερώσει τα σωματεία, πόσες χιλιάδες ευρώ έχει κοστίσει η υπεράσπιση του πρώην προέδρου της.

Δεν αναφερόμαστε στα δικαστικά έξοδα των Ολυμπιακών έργων, η σκοπιμότητα των οποίων όπως το κόστος τους και οι λόγοι που ενεπλάκη το βόλεϊ σε όλα αυτά, θα ήταν χρήσιμο να αποτελούσαν αντικείμενο μιας ξεχωριστής συζήτησης.

Το δικό μας αίτημα - ερώτημα, έχει να κάνει με το κόστος της υπεράσπισης που πλήρωσε η ΕΟΠΕ. Πόσο τελικά αυτό είναι;

Ο Γιώργος Καραμπέτσος έχει το ανάστημα να μιλήσει για όλα αυτά και να μας ενημερώσει; Έχει τα κότσια να μας εκπλήξει ευχάριστα;
Ζητάμε πολλά;

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ

Με παραμορφωτικούς φακούς
Οι νεοπροσληφθέντες «μακιγιέρ» της εικόνας του προέδρου της ΕΟΠΕ, ξεκίνησαν ήδη την δράση τους. Αποτελούν (σύμφωνα με πληροφορίες μας) τους εμπνευστές της κοινής συνάντησης μελών των επιτροπών  Εθνικών ομάδων και ανάπτυξης, του συμβούλου-φίλου, πρώην παρκοσυνεταίρου, του προέδρου, με την προσθήκη και εκμετάλλευση προπονητών που έχουν γράψει την δική τους ιστορία στο άθλημα.

Έτσι προσπαθούν να δημιουργήσουν στο πρόσωπο του Γιώργου Καραμπέτσου, την εικόνα ενός ανθρώπου που ενδιαφέρεται για τις Εθνικές ομάδες και αναζητά μέσα από «διαβούλευση», τον δρόμο για τις επιτυχίες.

Με την αναπαραγωγή του φωτογραφικού υλικού από την συνάντηση και την γνωστοποίηση ότι θα υπάρξει σειρά επαφών και με άλλα «καταξιωμένα» πρόσωπα στο μέλλον, εγκαινιάζουν μια επιθετική επικοινωνιακή πολιτική, που δεν αγγίζει την ουσία των προβλημάτων,  ούτε στέκεται σε αυτά.

Με την συγκεκριμένη τακτική και αφού επιτευχθεί ο πρώτος στόχος να αποποιηθούν τις ευθύνες για τον φετινό διασυρμό των Εθνικών ομάδων και την ελεύθερη πτώση στην παγκόσμια κατάταξη (-13 θέσεις στους άνδρες), θέλουν να εξασφαλίσουν άλλοθι στις μελλοντικές πιθανότητες αποτυχίας τους. 

Αυτό που οι «μακιγιέρ», προσπαθούν να προβάλλουν, «χρησιμοποιώντας» ανθρώπους και «αξιοποιώντας» την διαδρομή τους στο χώρο του αθλήματος είναι η δημιουργία ενός ψεύτικου προφίλ, μίας εικονικής πραγματικότητας, για τις προθέσεις, τη βούληση, την αξιοκρατία και την αξιολόγηση καταστάσεων και προσώπων όχι με βάση τις γνώσεις και την αξία τους αλλά τις φιλικές και οικονομικές - εμπορικές συναλλαγές που είχε ο πρόεδρος μαζί τους.

Και αυτό διαφαίνεται σε όλες τις βαθμίδες του αθλήματος, από τις υποδομές και την ανάπτυξη μέχρι τις Εθνικές ομάδες.

Για τις επικοινωνιακές ανάγκες του Προέδρου στήνεται ένα πανηγύρι ατελέσφορων διαλόγων με προσωπικότητες και συγκρότηση διάφορων επιτροπών χωρίς χρονοδιάγραμμα, θεσμικό ρόλο και δεσμεύσεις για την εφαρμογή των προτάσεων.

Αντιγράφοντας την ανακοίνωση της ΕΟΠΕ, ορίζονται ως στόχοι της ευρείας συζήτησης: οι συγκεκριμένοι τρόποι προπόνησης σε κλιμάκια και Εθνικές ομάδες, τα κριτήρια επιλογής και η αξιολόγηση του έργου των Περιφερειακών Ομοσπονδιακών Προπονητών (ΠΟΠ), η παρακολούθηση από τους Ομοσπονδιακούς προπονητές και εθελοντές, έμπειρους προπονητής των αναπτυξιακών τμημάτων των Σωματείων για καλύτερη αξιολόγηση του έμψυχου δυναμικού, η καταγραφή όλου του έμψυχου δυναμικού για την ανεύρεση ταλέντων μέσα από ενιαίο προπονητικό σχεδιασμό.

Όλα αυτά ενώ ήδη έχουν ανακοινωθεί 14 Ομοσπονδιακοί προπονητές (Ρούσσης, Ορφανός, Χριστόπουλος, Αρσενιάδης, Μπουτσουρής, Μιτσκίδης, Νανάς,  Λακασάς,  Μούχλιας,  Γκούντας, Γιαννακόπουλος, Ζαλμάς, Χριστοφορίδης), έχουν αποσπαστεί στην Ομοσπονδία  14 Καθηγητές  Φυσικής Αγωγής ως Ομοσπονδιακοί προπονητές από τους 23 που ζήτησε η Ομοσπονδία, έχει οριστεί Τεχνικός Υπεύθυνος Ανάπτυξης  (ο κ. Κώστας Χαριτωνίδης), έχει οριστεί Υπεύθυνος Ανάπτυξης Βορείου Ελλάδος (ο κ. ΜΠΑμπης ΚΑΡασαρλίδης).

Χωρίς να οριστεί αντίστοιχος Υπεύθυνος Ανάπτυξης για τη Νότια Ελλάδα, έχουν επιλεγεί και ανακοινωθεί 67 ΠΟΠ και Συντονιστές κλιμακίων τον  Μάρτιο 2017 και 55 ΠΟΠ και Συντονιστές κλιμακίων το Σεπτέμβριο 2017, ενώ τον Απρίλιο 2017 ξεκίνησε πρόγραμμα ανίχνευσης και καταγραφής αθλητών/τριών το οποίο δε φαίνεται να συνεχίζεται.

Παρά τις μεγαλόστομες δηλώσεις (τι σημαίνει άραγε καταγραφή όλου του έμψυχου δυναμικού για την ανεύρεση ταλέντων μέσα από ενιαίο προπονητικό σχεδιασμό και πως μπορεί εθελοντές, έμπειροι, προπονητές να επιβλέπουν και να αξιολογούν αναπτυξιακά τμήματα Σωματείων) δεν υπάρχει τεχνικός υπεύθυνος για τις Εθνικές ομάδες στο Ανδρικό και στο Γυναίκειο Βόλεϊ, δεν υπάρχει τεχνικός υπεύθυνος για το «Παίζω βόλεϊ», ενώ ο τεχνικός Υπεύθυνος Ανάπτυξης είναι ο ίδιος που ήταν και στη δεκαετία των παχιών αγελάδων, αφού προφανώς το έργο του αξιολογήθηκε ως επιτυχημένο.

Υπάρχει μόνο παροχή υποσχέσεων, παρέλαση ονομάτων, διάχυση των ευθυνών σε τόσα πρόσωπα ώστε τελικά να μην είναι κανείς υπεύθυνος. 

Βέβαια οι ευθύνες σε μια προσωποπαγή διοίκηση έχουν ονοματεπώνυμο, όσες προσπάθειες εξωραϊσμού και απόπειρες υποτίμησης της νοημοσύνης μας και αν γίνουν από τις έμμισθες γραφίδες της παραπληροφόρησης και του ψεύδους.

Κανέναν δεν μπορούν πλέον να ξεγελάσουν όσα επικοινωνιακά τεχνάσματα και αν επινοήσουν.

Τους γνωρίζουμε καλά και τους περιμένουμε με επιχειρήματα αλλά και γεγονότα να τους αντιμετωπίσουμε. Αυτό οφείλουν να το γνωρίζουν.

Για του λόγου το αληθές:

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΟΛΕΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ;

Η ΕΟΠΕ με ποιού το μέρος είναι;
Η συνάντηση του υφυπουργού Αθλητισμού Γιώργου Βασιλειάδη με τους προέδρους, της ΕΣΑΠ, του ΠΑΣΑΠ και της ΕΟΠΕ, για το θέμα του αριθμού των ξένων αθλητών που θα αγωνίζονται στο πρωτάθλημα της volley league έληξε χωρίς προς το παρών να δοθεί λύση. 

Η συνάντηση δημιουργεί απορίες και ερωτηματικά κυρίως από την αντικειμενική αδυναμία οι φορείς του αθλήματος να αντιληφθούν ότι αυτό που τους ενώνει είναι το συμφέρον του αθλήματος που υπηρετούν και αυτό περνάει μόνο μέσα από τις διακρίσεις των Εθνικών ομάδων.

Πρώτα από όλους η ΕΟΠΕ ως υπερκείμενη αρχή, που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο όχι μόνο για τον αριθμό των ξένων αλλά για την ανάπτυξη του αθλήματος και την πορεία των Εθνικών ομάδων.

Δυστυχώς όμως με την τακτική που μέχρι σήμερα ακολούθησε, (έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενα δημοσιεύματα) επέλεξε αντί να δρομολογήσει την λύση, μέσα από ένα ειλικρινή διάλογο σε βάθος χρόνου, να είναι μέρος του προβλήματος, συναινώντας στην παραβίαση της υπάρχουσας συμφωνίας για τους ξένους και άκαιρα, αποσπασματικά και ευκαιριακά έφερε τα πράγματα μέχρι εδώ.

Και αφού οδηγηθήκαμε σε αδιέξοδο λόγω της ανικανότητας να τα διαχειριστεί και να τα καθοδηγήσει, έπραξε αυτό που οι άλλες Ομοσπονδίες σιχαίνονται όπως «ο διάολος το λιβάνι».

Να νομιμοποιήσουν την παρουσία του υπουργού στα εσωτερικά του βόλεϊ, για να δώσει αυτός την λύση, παραβιάζοντας την αρχή του αυτοδιοίκητου του αθλήματος. (Θυμηθείτε την ΕΠΟ ή τον Γιώργο Βασιλακόπουλο σε ανάλογη περίπτωση).

Αλλά ας μην σταθούμε ούτε σε αυτό. Έχουμε αποδεχθεί την ανικανότητα του προέδρου και εφόσον πρέπει να δοθεί μια λύση και δεν μπορεί η ΕΟΠΕ να  την δώσει, ας την δώσει τουλάχιστον ο υπουργός (Στην Β Πειραιά άλλωστε θα πολιτευθεί και θέλει να έχει και αυτός ερείσματα).

Το πρόβλημα όμως παραμένει σοβαρό και άλυτο, ανεξάρτητο της συμφωνίας που προφανώς θα υπάρξει. Γιατί το ερώτημα που παραμένει είναι, αν με την αύξηση του αριθμού των ξένων μπορεί να στηριχθεί το άθλημα ξεκινώντας από τις υποδομές και φτάνοντας στις Εθνικές ομάδες.

Ποιά είναι η πρόταση της επιτροπής ανάπτυξης της ΕΟΠΕ για το συγκεκριμένο θέμα; Την άποψή της την έχει λάβει υπόψη ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας;

Είναι δεδομένο ότι η απάντηση σε τέτοια ερωτήματα, που έχουν καθοριστική σημασία για το μέλλον του Ελληνικού βόλεϊ, δεν μπορεί να είναι οπαδική, (και να αφορά μία  δύο ομάδες) ούτε συντεχνιακή, βλέποντας το δέντρο και χάνοντας το δάσος, δεν μπορεί να είναι συνδικαλιστική γιατί αποδυναμώνεται, όπως επίσης δεν μπορεί να στηρίζεται στην επίκληση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

Το ερώτημα που πρέπει να απασχολεί την ηγεσία ενός αθλήματος είναι αν η διεύρυνση του αριθμού των ξένων, που προτείνει σαν συμβιβαστική λύση η ΕΟΠΕ, δράσει θετικά στον ήδη συρρικνωμένο αριθμό αθλητών του ανδρικού βόλεϊ και αν τα ταλέντα που ήδη υπάρχουν, είναι σκόπιμο να μένουν στον πάγκο δίνοντας την θέση τους σε αμφιβόλου αξίας ξένους αθλητές;

Και το αμέσως επόμενο ερώτημα, είναι αν η Ομοσπονδία έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος του προβλήματος και της κατάστασης που βρίσκεται το ελληνικό βόλεϊ (μετά την τελευταία κατρακύλα στην διεθνή κατάταξη) και γνωρίζει τα βήματα που απαιτούνται και τη μεθοδολογία που πρέπει να εφαρμόσει.

Η επέτειος των 30 χρόνων από την 3η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γάνδης, αποτέλεσε μια ευκαιρία να επισημανθούν οι παθογένειες και να αναπτυχθεί ένας προβληματισμός για το τι είχε συμβεί εκείνη την εποχή και τι σήμερα πρέπει να γίνει.

Από ότι φαίνεται μόνο στην ΕΟΠΕ αδυνατούν να κατανοήσουν ότι μεσοπέλαγα αρμενίζουν, μένοντας αδιάφοροι στη επερχόμενη  καταστροφή. Δεν αντιλαμβάνονται ότι άλλες αναπτυγμένες χώρες επανατοποθετούνται όταν οι εξελίξεις το απαιτούν.

Ο πρόεδρος της Ιταλικής Ομοσπονδίας μόλις χθες ανακοίνωσε την μείωση του αριθμού των ξένων αθλητριών στην Α1 και Α2 Κατηγορία γυναικών λόγω της αποτυχίας της Εθνικής Ομάδας.

Εμείς εδώ σε τόσο επικίνδυνα άσχετους έχουμε εναποθέσει τις τύχες του αθλήματος; Έχουν χάσει τα αυγά και τα καλάθια ή εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία;

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

ΑΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟΣΠΑΣΕΙΣ

Οι αποσπάσεις στο απόσπασμα
Οι αποσπάσεις Καθηγητών Φυσικής Αγωγής και η ανάθεση σε αυτούς καθηκόντων ομοσπονδιακού προπονητή ή τεχνικού συμβούλου έδειξαν για ακόμη μια φορά ότι η διοίκηση πορεύεται όχι μόνο με τα πουκάμισα έξω αλλά και χωρίς σχέδιο. Διακρίνεται μόνο σε μικροπολιτικές  τακτικές με στόχο να ελέγξει καλύτερα το χώρο του αθλήματος.

Ελέγχοντας τη λίστα των αποσπασμένων, αξιοσημείωτη είναι η απουσία του δημιουργού και βασικού υποστηρικτή της δράσης «Παίζω βόλεϊ» Λεωνίδα Καραίσκου.

Αξιολογήθηκε αρνητικά το έργο του κ. Καραίσκου; Θα ξεκινήσει κάποιο άλλο πρόγραμμα ή θα συνεχίσει το ίδιο χωρίς την παρουσία του εμπνευστή του; Έχει προβλέψει η Διοίκηση, με τα πουκάμισα έξω, για αντικαταστάτη; Τα σεμινάρια που διοργανώθηκαν από την Ομοσπονδία, ανά την χώρα, με τον ίδιο ομιλητή θα συνεχιστούν;

Από την άλλη μεριά ο team manager της Εθνικής Γυναικών και ισχυρός άνδρας του Γυναικείου βόλεϊ Δρ Ευάγγελος Περόπουλος αποσπάστηκε ως τεχνικός σύμβουλος.

Αν υποθέσουμε ότι έχει τις οργανωτικές ικανότητες να είναι team manager, έχει τη γνώση του αθλητισμού υψηλού επιπέδου ώστε να είναι τεχνικός σύμβουλος; Πως συμβιβάζεται η θέση του team manager που κάνει και δουλειά «λάντζα» με αυτή του καθοδηγητή τεχνικού συμβούλου;  Όλα αυτά με δεδομένο ότι έχει καθοδηγήσει για μόνο ένα χρόνο ομάδα στην Α1 Εθνική κατηγορία και δεν έχει υπάρξει ομοσπονδιακός προπονητής.

Είναι λογικό η Εθνική ομάδα Γυναικών να έχει team manager με 12μηνη σύμβαση, αλλά προπονητή κατ’ αποκοπή και μάλιστα εναλλασσόμενο; Και όμως, υπάρχει  αποσπασμένος team manager την χρονική περίοδο που δεν υπάρχει ομάδα για να προπονηθεί και προπονητής για να κάνει σχεδιασμό. Σα να μην έφτανε αυτό, ο αποσπασμένος team manager έχει και βοηθό για τις μικρές Εθνικές ομάδες.

Η Ομοσπονδία είχε αναθέσει καθήκοντα Συντονιστή κλιμακίων σε 7 από τους αποσπασμένους. Η θέση Συντονιστής κλιμακίων ποιο θεσμικό ρόλο έχει στο σχεδιασμό ανάπτυξης; Είναι προσωποπαγής; Τι καθήκοντα έχει ο συντονιστής; Τι δράσεις επιβάλλεται να αναπτύξει; Πως αξιολογείται η παρουσία του;

Δημοσιοποιήθηκε ποτέ προκήρυξη για θέσεις Συντονιστών κλιμακίων; Ποιος θα συντονίζει τους Συντονιστές; Οι συντονιστές κλιμακίων θα είναι και Ομοσπονδιακοί προπονητές; Από την Θεσσαλονίκη ως την Ορεστιάδα δεν υπήρξε ούτε ένας ενδιαφερόμενος για απόσπαση, ενώ στην Αθήνα 3 συντονιστές «συντονίζουν» 7 προπονητές κλιμακίων. Πώς να υπάρξει;

Όλες οι διαδικασίες για την επιλογή αποσπασμένων, την επιλογή συντονιστών κλιμακίων έγιναν «εν κρυπτώ». Η Ομοσπονδία ουδέποτε ανακοίνωσε, όπως όφειλε, την πρόθεσή της να συνεργαστεί με συντονιστές για τα κλιμάκια και να αποσπάσει προπονητές ως Ομοσπονδιακούς ή  τεχνικούς συμβούλους.

Οι 11 αποσπασμένοι ως Ομοσπονδιακοί σε ποιες Εθνικές ομάδες είναι προπονητές; Επιλέχθηκαν ως Ομοσπονδιακοί προπονητές και πήραν απόσπαση ή «βαπτίσθηκαν» Ομοσπονδιακοί επειδή πήραν απόσπαση;

Η διαφοροποίηση της θέσης από Ομοσπονδιακός προπονητής σε Τεχνικός Σύμβουλος είναι αναβάθμιση ή υποβάθμιση; Το blog της Θεσσαλονίκης (με τη χαρακτηριστική… αισθητική του), που τόσο ένθερμα στήριξε την εκλογή της διοίκησης με τα πουκάμισα έξω, βάζει εύλογα το ερώτημα: «…τι είδους συνεργασία μπορεί να έχει από εδώ και πέρα η ΕΟΠΕ με αυτούς που στην ουσία απέρριψε…».

Αφού οι αποσπασμένοι θα ήταν 14 γιατί δηλώθηκαν 23 ονόματα; Μήπως το παιχνίδι των εξυπηρετήσεων είναι το μόνο που προσπαθεί να κάνει η Διοίκηση με τα πουκάμισα έξω; Σε προτείνω, σε στηρίζω, αν τα καταφέρω μου χρωστάς χάρη, αν όχι προσπάθησα, αλλά δε γινόταν, ίσως του χρόνου, αν είσαι κοντά μου και «δεν βγάζεις γλώσσα». Έτσι όσοι είναι εκτός αυλής και επιρροής ακόμα και αν είναι καλύτεροι από τους εκλεκτούς, τους «αδερφούς» της εξουσίας μένουν εκτός της διαδικασίας.

Τα αδέρφια όμως μπροστά στη διευκόλυνση της απόσπασης δεν ενδιαφέρονται για τις εύλογες κατηγορίες για ρουσφέτι του ενός στον άλλο.

Ο νεποτισμός δεν μπορεί να έχει καλύτερη εικόνα από την παρακάτω: Μπακοδήμος Γιώργος αποσπασμένος ως ομοσπονδιακός προπονητής και συντονιστής κλιμακίων, αδερφός Περικλή Μπακοδήμου, Διευθυντή Ε.Ο.ΠΕ., επίσης αποσπασμένος, πρώην πρόεδρος Σ.Ε.Π.ΠΕ., αλλά και κουμπάρος Γιώργου Σαμαρά, ταμία Σ.Ε.Π.ΠΕ., υπαλλήλου Ε.Ο.ΠΕ., αλλά και κουνιάδος Ευγενίας Γκορτσίλα (σύζυγος Περικλή), διευθύντριας Σχολής Προπονητών Πετοσφαίρισης Γ κατηγορίας στην Αθήνα στην οποία μέλος της Επιτροπής Διοίκησης είναι ο Γιώργος Σαμαράς.

Κρίνοντες και κρινόμενοι είναι μπλεγμένοι σε ένα κουβάρι Ομοσπονδίας, Σ.Ε.Π.ΠΕ., Σχολών Προπονητών. Μόνο ψυχαναλυτές θα μπορούσαν να εξηγήσουν πως η εξουσία οδηγεί ανθρώπους, που χάνουν το ηθικό πλεονέκτημα της προσωπικής ανάδειξης, σε τέτοιους αυτοεξευτελισμούς.

Η εξουσία προκαλεί ένα είδος ανασφάλειας. Το να περιτριγυρίζεσαι από ελεγχόμενους από εσένα ανθρώπους μαρτυρά ότι φοβάσαι. Η κάθε εξουσία για να επιβάλλει τους δικούς της ανθρώπους και να ελέγξει προσωρινά τις φοβίες της δείχνει τη δύναμή της αλαζονικά. Η επίδειξη αλαζονείας είναι κι ένα επικοινωνιακό μήνυμα προς όλους: πρώτα από όλα εγώ και οι δικοί μου.

Το βόλεϊ που τόσο ταλαιπωρήθηκε από τη διοικητική αλαζονεία «την εποχή των παχιών αγελάδων», για πόσο καιρό θα ανεχθεί τέτοιες αλαζονικές, μα τελικά, φοβικές διοικητικές συμπεριφορές;

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Την μάχη της αξιοπιστίας και της εγκυρότητας την έχουμε κατακτήσει από την πρώτη ημέρα, όταν η ΔΙΚΗ  αποφάσισε να δώσει αγώνα κατά της διαπλοκής, της συναλλαγής και της διαφθοράς στο βόλεϊ. Μερικές φορές είναι σημαντικό και χρήσιμο να το συνειδητοποιούν όλοι.

Με την ευκαιρία της ανακοίνωσης των ονομάτων των αποσπασμένων Καθηγητών στην ΕΟΠΕ, ξαναδιαβάστε :

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΗΣ ΕΟΠΕ ΤΗΣ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ

Όταν η αφορμή γίνεται δικαιολογία
Πριν μερικούς μήνες αναβλήθηκε δύο φορές και τελικά ματαιώθηκε η γιορτή Μίνι Βόλεϊ λόγω της πιθανότητας βροχής. Θα θυμάστε ότι είχαμε επισημάνει την λανθασμένη επιλογή να γίνει η εκδήλωση σε μικρότερο χώρο από το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Βέβαια η διοίκηση της ΕΟΠΕ ούτε αυτό κατόρθωσε τότε να υλοποιήσει. Αλλά και προχθές, με την ίδια αιτιολογία και την εύκολη δικαιολογία, ανέβαλε στα πλαίσια της ευρωπαϊκής  εβδομάδας αθλητισμού, το mini volley Festival-Be Active 2017 που ήταν προγραμματισμένο να γίνει στο «στέγαστρο Καλατράβα» στο ΟΑΚΑ.

Νομίζουμε ότι έρχεται η στιγμή που και οι δικαιολογίες τελειώνουν, για μια χώρα που συγκαταλέγεται σε αυτές με την μεγαλύτερη ηλιοφάνεια στη Ευρώπη.

Μήπως ήρθε η ώρα να πουν τελικά την αλήθεια; Ότι η διοργάνωση αναβλήθηκε λόγω μικρής συμμετοχής παιδιών – ομάδων και μπροστά στον κίνδυνο να εξελιχθεί σε φιάσκο η γιορτή... Ο κίνδυνος αυτός ήταν μεγαλύτερος από την πιθανότητα βροχής.

Είναι η πολλοστή φορά που οι ιθύνοντες της Ομοσπονδίας, προβάλουν τον καιρό ως δικαιολογία, ενώ γνωρίζουν ότι το πρόβλημά τους είναι οργανωτικό. Είναι εμφανής η αδυναμία της διοίκησης της ΕΟΠΕ να ενεργοποιήσει τις ακαδημίες των σωματείων για να εξασφαλιστεί η συμμετοχή τους σε ένα σημαντικό αθλητικό γεγονός.

Είναι μια διαδικασία που απαιτεί συστηματική προσπάθεια αλλά και κίνητρο για να κατευθύνεις το ενδιαφέρον και να εξασφαλιστεί η παρουσία των παιδιών.

Ποιος σοβαρός χορηγός άλλωστε, όσο καλή διάθεση και αν έχει, θα εμπιστευθεί και θα συνεργαστεί με μια Ομοσπονδία η οποία δεν μπορεί να φέρει εις πέρας ένα event το οποίο και αναβάλει διαρκώς;  

Για κάποιους αυτά είναι ψιλά γράμματα, πρωτίστως να τα κατανοήσουν  και ακολούθως  να τα πιστέψουν και να τα εφαρμόσουν. Μόνο σε μια τέτοια περίπτωση, θα πάψουμε να μετράμε αποτυχημένες απόπειρες εκδηλώσεων  και αναξιοποίητων ευκαιριών.

Όταν ο καιρός δεν θα αποτελεί δικαιολογία αναβολής, αλλά αφορμή δράσης. Καλό φθινόπωρο...