Η ΚΕΡΔΟΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Επιχείρηση «Ανάπτυξη»

Η θέση μας για τα Πανελλήνια πρωταθλήματα παμπαίδων, παγκορασίδων είναι γνωστή και τεκμηριωμένη όπως και η ευθύνη της διοίκησης της ΕΟΠΕ για την καθιέρωσή τους.

Αυτό όμως που μας προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση είναι η επιστολή που έφθασε στις Ενώσεις με Μail, για την διεξαγωγή πανελλήνιου τουρνουά παγκορασίδων στην Λάρισα.

Διοργανωτής φέρεται η Αθλητική Ένωση Λάρισας (ΑΕΛ) με την περιφέρεια Θεσσαλίας. Σας την παραθέτουμε αυτούσια γιατί με την ανάγνωσή της προέκυψαν κάποιες παρατηρήσεις και ερωτηματικά.

1. Η πρόσκληση που στάλθηκε από το mail του Μπάμπη Καρασαρλίδη και κοινοποιήθηκε στις ενώσεις είναι σε γνώση της Επιτροπής Ανάπτυξης και προσωπικά του προέδρου της Αγγέλου Κυριακίδη ή αποτελεί άλλη μια πρακτική του κέντρου εξουσίας της Θεσσαλονίκης αντίστοιχη με το επιδοτούμενο πρόγραμμα μετρήσεων του Ατέρμονα;

2. Μοιάζει με κακόγουστο αστείο το ότι αναφέρονται ως συνδιοργανωτές η περιφέρεια και η ΑΕ Λάρισας και δεν καλύπτουν στο επίπεδο των εξόδων, τίποτα εκτός από τα νερά, την διαιτησία και την μεταφορά από το ξενοδοχείο στο γήπεδο.

Αυτό είναι το στοιχειώδες που καλύπτουν και στις τοπικές κατηγορίες τα σωματεία. Σε τι συνίσταται η συνδρομή της Περιφέρειας Θεσσαλίας; Το κόστος που θα πληρώσουν τα σωματεία και η ελληνική οικογένεια είναι δυσβάστακτο.

Εκτός αν τα χρήματα της Περιφέρειας τα αξιοποιεί ο έτερος διοργανωτής (με δεύτερο mail ο Μπαμπης Καρασαρλίδης προτείνει αλλαγή ημερομηνίας για φτηνότερα ξενοδοχεία).   

Το ερώτημα που προκύπτει και καλείται η διοίκηση να απαντήσει είναι αν θεωρεί σκόπιμο και σωστό η ΕΟΠΕ να εμπλακεί σε μια τέτοια διαδικασία επ ωφελεία ενός σωματείου; Εκτός αν το συγκεκριμένο, αποτελεί άλλη μία εξόφληση προεκλογικού γραμματίου.

Εμείς νομίζουμε ότι η ανάπτυξη είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αντιμετωπίζεται ως επιχειρηματική δράση, και αυτό με την αιγίδα της ΕΟΠΕ.

Κάποτε όλοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ...

 

Η Εθνική μας θλίψη

Το άδοξο τέλος και η θλιβερή εικόνα που παρουσίασε η Εθνική μας ομάδα των ανδρών στο World League, αφού ήταν η συνέχεια της παρουσίας της στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα όπου έδειξε παρόμοια εικόνα, είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα της προχειρότητας, της ανικανότητας, της απουσίας σχεδίου αλλά και προγράμματος, που απαιτείται να έχει μια σοβαρή Ομοσπονδία η οποία πρωτίστως σέβεται τον εαυτό της και το άθλημα που έχει την ευθύνη του.

Αν θελήσουμε να γίνουμε ακριβείς αρκεί να θυμηθούμε τα παρακάτω:

Η Εθνική ομάδα ξεκίνησε την μίνι προετοιμασία της για το παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Αλεξανδρούπολη (φιλοξενούμενη του Δήμου) κατέβηκε στην Αθήνα και μετά από τρία μόνο φιλικά στο γήπεδο του Ρέντη με την εθνική ομάδα της Τυνησίας πήγε να διεκδικήσει την πρόκριση της στα τελικά του Παγκοσμίου πρωταθλήματος (συνοδευόμενη μάλιστα από τον Γιώργο Καραμπετσο).

Το αποτέλεσμα δυστυχώς ήταν αυτό που φοβόμασταν, αφού καμία ομάδα, όσο ταλαντούχα και αν είναι δεν μπορεί να διεκδικήσει τίποτα χωρίς σοβαρή προετοιμασία και πολλούς αγώνες.

Μετά το τέλος του παγκόσμιου πρωταθλήματος ήρθαν οι αγώνες του World League. Εδώ θα περίμενε κανείς η ομάδα να αξιοποιήσει την αγωνιστική παρουσία και εμπειρία της από τα προκριματικά. Αυτά που κανονικά τα αποκτάς με πολλά φιλικά, σε εμάς, ήρθαν ως αποτέλεσμα της αγωνιστικής μας παρουσίας στην Ολλανδία.

Τότε συνέβη το εξής παράδοξο που είναι όμως ενδεικτικό των όσων παραπάνω προαναφέραμε.

Η εθνική ομάδα αντί να ανασυνταχθεί ενσωματώνοντας τις μία-δύο απουσίες που υπήρχαν, έδειξε διαλυτικές τάσεις με μεγαλύτερης σημασίας και περισσότερες απουσίες, κάνοντας τους αγώνες του World League, μια τυπική διαδικασία και υποβαθμίζοντας την παρουσία του Ελληνικού βόλεϊ στο Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο στερέωμα.

Η αποστολή για το World League αναχώρησε με έντεκα παίκτες, κάποιοι που αποχώρησαν από αυτήν την αποστολή υπαινίχθηκαν την ευθύνη κάποιων που δεν παραβρέθηκαν ούτε στην πρώτη (αποστολή Παγκόσμιου) και ο χορός καλά κρατεί, αφού η εθνική μας γνώρισε ως αποτέλεσμα όλων αυτών των γεγονότων, ταπεινωτικές ήττες.

Αν προσπαθήσει κάποιος να δει την αλήθεια και τις πραγματικές ευθύνες για αυτή την κατάσταση είναι ηλίου φαεινότερον ότι δεν φταίνε οι αθλητές (και κυρίως τα νέα παιδιά που έκαναν ότι μπορούσαν) ούτε ο προπονητής που έμεινε απροστάτευτος, τους δύο  μήνες που ανέλαβε την ομάδα.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι από ευγενή φιλοδοξία να προσφέρει, ανέλαβε χωρίς εγγυήσεις την Εθνική ομάδα (όταν σύμφωνα με το ρεπορτάζ αρνήθηκαν οι Μουστακίδης, Καλμαζίδης, Ανδρεόπουλος, Μπόσκαν -αυτοί κάτι θα ήξεραν).

Αυτός που έχει μεγάλη ευθύνη για την κατάσταση που δημιουργήθηκε είναι ο Γιώργος Καραμπέτσος, που αποδείχθηκε πολύ λίγος να διαχειριστεί, να προγραμματίσει την δράση και να οριοθετήσει τους στόχους της Εθνικής ομάδας.

Είναι χωρίς προηγούμενο, πως σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα που βρίσκεται στην ηγεσία της ΕΟΠΕ κατόρθωσε και κατέστρεψε όλη την υποδομή και την βάση δεδομένων που είχαν δημιουργήσει ο Σωτήρης Δρίκος με τους Νίκο Ζαλμά, Κώστα Δεληκώστα και το υπόλοιπο επιτελείο μαζί με το αντίστοιχο ιατρικό.

Ίσως μετά τα τελευταία αποτελέσματα εκτιμηθεί η δουλειά που είχε γίνει, καθώς και τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά.

Η σημερινή όμως εικόνα, με την αναβάθμιση του Μάριου Γκιούρδα έκανε τα πράγματα χειρότερα αφού η λειτουργία της μπήκε στον αυτόματο πιλότο, η Εθνική ομάδα έγινε κέντρο διερχομένων, χωρίς αρχή και τέλος, πετώντας στον καλάθι των αχρήστων τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας που έχει όχι μόνο η ΕΟΠΕ, αλλά ακόμη και οι οργανωμένες παιδικές χαρές.

Αυτή η πρακτική που ανέχθηκε η ΕΟΠΕ θα αποτελούσε παράδειγμα προς αποφυγή αλλά και σημείο μελέτης για το πως κατόρθωσαν ορισμένοι να μικρύνουν το άθλημα μέσα σε λίγους μήνες.

Εκτός αν η λογική που επικρατεί, είναι να προσπαθήσουμε ευκαιριακά του χρόνου με την προβλεπόμενη διεύρυνση των ομάδων από 24 σε 36 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα η συμμετοχή μας να θεωρηθεί επιτυχία και  να αρκεστούμε σε αυτό.

Όλοι όμως γνωρίζουμε ότι αυτό θα αφορά μόνο την διαχείριση της επικαιρότητας και δεν καθορίζει τους όρους και την διαδικασία που έχει ανάγκη να ακολουθήσει η Εθνική Ομάδα για να βρει τον δρόμο της.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται όραμα, γνώση, σχέδιο, τακτική, διάθεση,  αποφασιστικότητα, αλλά και την πεποίθηση ότι αν χρειαστεί θα πρέπει να «σπάσεις αυγά» για να κάνεις ομελέτα.

Βλέπετε κάποιον που μπορεί να το κάνει από αυτούς που αποτελούν σήμερα το σύστημα ΕΟΠΕ;

ΨΕΥΔΟΛΟΓΙΕΣ, ΚΟΥΤΣΑΒΑΚΙΣΜΟΙ, ΑΕΡΟΛΟΓΙΕΣ

Το νέο πρόσωπο της ΕΟΠΕ

Προφητική ήταν η αναφορά μας για την παρουσία του Γιώργου Καραμπέτσου στην συνάντηση των σωματείων. Αφού εξασφάλισε την μικρή συμμετοχή με την πρόσκληση εξπρές, κινήθηκε όπως προβλέψαμε  και περιγράψαμε στο δημοσίευμα ΟΙ ΣΥΣΚΕΨΕΙΣ ΑΡΓΗΣΑΝ... ΜΙΑ ΜΕΡΑ.

Είναι η λογική ότι δεν κάνω τίποτα γιατί φταίνε οι άλλοι, ενώ αποκηρύσσοντας και ξορκίζοντας το παρελθόν (με τα ωραία του ελληνικά) δεν δεσμεύτηκε επίσης για τίποτα που έχει να κάνει για την νέα αγωνιστική περίοδο.

Στην ουσία δεσμεύτηκε ότι δεν θα κάνει τίποτα. Ξέχασε τα όσα έλεγε προεκλογικά, ότι είχε εξασφαλίσει τα χρήματα από χορηγία, ότι θα ανακούφιζε τα σωματεία με την μείωση των παραβόλων, ότι είχε έτοιμη συμφωνία με ανοικτό κανάλι (που όπως φάνηκε δεν υπήρχε, με κίνδυνο να πέσει «μαύρο» στο ελληνικό βόλεϊ).

Και αν σε όλα αυτά προσθέσουμε την έλλειψη στατιστικής, την απώλεια χορηγών και παράλληλα την αδυναμία εξεύρεσης νέων πόρων, ακόμη και τα πρωταθλήματα των Εθνικών Κατηγοριών όπως δείχνουν τα πράγματα, θα γίνονται μεταξύ συγγενών και φίλων.

Γιατί ο mr 1000000 στάθηκε ανήμπορος και πολύ μικρός για να υλοποιήσει αυτά που δεσμεύτηκε, να δώσει στο άθλημα την ώθηση που υποσχέθηκε και στα σωματεία την στοιχειώδη ανταπόδοση από τα χρήματα που εισπράττει από αυτά.

Αντί λοιπόν να φροντίζει αυτάρεσκα να πετά φωτοβολίδες κρότου και λάμψης κατηγορώντας τους άλλους, δεν είναι σε θέση τελικά να αναλογιστεί που τον οδήγησε το ψέμα και η μικροπολιτική;

Γιατί ακόμα και τώρα, εμφανίζεται ως ο τιμητής των πάντων, παρότι οι περισσότεροι γνωρίζουν την διαδρομή του, τον βίο και την πολιτεία του (επαγγελματικά, διαιτησία, ποδόσφαιρο).

Είναι δυνατόν όταν τα χρήματα από τα παράβολα (πίνακες ανανεώσεων, μεταγραφές παράβολα αθλητών εξωτερικού κλπ) αφήνουν στην ΕΟΠΕ ως έσοδο ένα ποσό της τάξης των 130.000-135.000€ τον χρόνο, στα σωματεία η Ομοσπονδία να μην τους παρέχει τίποτα;

Ο ίδιος δεν παρουσιάστηκε πριν από τις εκλογές ως αυτόκλητος σωτήρας της Ομοσπονδίας που θα την έσωνε από τα χρέη; Του το ζήτησε κανείς;

Και αφού εξαπάτησε τα σωματεία τώρα προσπαθεί να δημιουργήσει αποδιοπομπαίους τράγους, για να χρησιμοποιήσει τα χρήματα των σωματείων κατά το δοκούν, πληρώνοντας επιλεκτικά «ημετέρους» και προμηθευτές που έχει φιλικές σχέσεις μαζί τους.

Είναι καιρός να σταματήσει αυτή την πολιτική, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και της θέσης του. 

Να αξιοποιήσει τα χρήματα των σωματείων στηρίζοντας την προβολή και την ανάπτυξη του αθλήματος.

Αν δεν κατανοήσει τον μόχθο των σωματείων και εξακολουθήσει να σφυρίζει αδιάφορα, θα μας βρει απέναντι, κι αν χρειαστεί παρουσιάζοντας τα πράγματα με το ονοματεπώνυμο τους.

ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ...

Με λένε Γιώργο

Πρωτόγνωρο γεγονός για τα δεδομένα του Ευρωπαϊκού  και του Παγκόσμιου βόλεϊ ήταν η ανακοίνωση της αποστολής της Εθνικής ομάδας για το World League και η διαπίστωση ότι είναι  ελλιπής ,αφού αποτελείται μόνο από έντεκα αθλητές.

Το συγκεκριμένο γεγονός (τόσοι απέμειναν) αποδυναμώνει την αξία της συμμετοχής, αφού δημιουργεί την εικόνα και όχι άδικα ότι πρόκειται για κάποιο πρωτάθλημα παμπαίδων.

Η Ελλάδα μπήκε με μεγάλη προσπάθεια στο World League (κυρίως διοικητική αλλά και αγωνιστική) πριν δύο χρόνια και με ακόμη μεγαλύτερο κόστος (παράβολο για κάθε συμμετοχή 50000€) δίνοντας την δυνατότητα στους αθλητές μας να διεκδικήσουν μια καλύτερη ημέρα για τους ίδιους αλλά κυρίως για το ελληνικό βόλεϊ.

Η φετινή διαχείριση του υλικού της Εθνικής Ομάδας δείχνει την απουσία τόσο σχεδιασμού όσο και συνειδητοποίησης της αξίας που έχει η φανέλα με το Εθνόσημο, αν όχι και έλλειψης στόχου, σε μια εποχή που και τα χρήματα του παραβόλου (και όχι μόνο) δεν μας περισσεύουν.

Δυστυχώς δεν χρειάζεται να είναι κάποιος μάντης για το επερχόμενο αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας.

Για αυτήν την εικόνα της Εθνικής Ομάδας όμως, έχει μεγάλη ευθύνη ο Γιώργος Καραμπέτσος αλλά και ο Μάριος Γκιούρδας.

Ο πρώτος για την έλλειψη γνώσης αλλά και για τις επιλογές του (part time απασχόληση προπονητή, η επιλογή «κουμπάρου» στη θέση του μάνατζερ κλπ) και ο δεύτερος για ελλιπή εκτέλεση των καθηκόντων του (συνδυασμός ανικανότητας και αδιαφορίας)

Και η Εθνική Ομάδα δίνει σε έναν τρίτο την αίσθηση ότι είναι κάτι μεταξύ καφετέριας και παιδικής χαράς. Μέσα σε λίγους μήνες έργο και αυτό, Γεωργίου Καραμπέτσου.

Η απάντηση στο κουίζ… Οι μάσκες έπεσαν

Η απόφαση του Γιώργου Καραμπέτσου να πληρώσει τους υπαλλήλους της ΕΟΠΕ, αφήνοντας απλήρωτους τους υπαλλήλους των Ενώσεων ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, αφού το λίγο διάστημα που βρίσκεται στην διοίκηση της ΕΟΠΕ δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα, αποκαλύπτοντας το προσωπείο που τόσο επιμελημένα είχε προσπαθήσει να «φιλοτεχνήσει» για τον εαυτό του.

Ανέδειξε πέραν των άλλων και ένα ιδεολογικό ζήτημα, ότι θεωρεί τους εργαζόμενους των Ενώσεων, εργαζόμενους Β´ κατηγορίας.

Δεν έχει πλέον σημασία  αν οι εργαζόμενοι των Ενώσεων πληρωθούν στο επόμενο διάστημα, άλλωστε στην ΕΟΠΕ μπαίνουν καθημερινά χρήματα από τα παράβολα των σωματείων (αυτά  που θα μείωνε ο μέγας ψεύτης της ΕΟΠΕ).

Ο διαχωρισμός και η κατηγοριοποίηση των εργαζομένων, με δεδομένο ότι όλοι εργάζονται για το βόλεϊ είναι απάνθρωπος και απαράδεκτος, αλλά ενδεικτικός της γενικότερης φιλοσοφίας που έχει όχι μόνο για το άθλημα αλλά και για την ζωή.

Είναι διαφορετικό ζήτημα η αξιολόγηση και η αξιοποίηση του προσωπικού που επιβάλλεται να υπάρχει και διαφορετικό η επιλεκτική πληρωμή του, επειδή πιθανότατα κάποιους τους βλέπεις συχνότερα.

Το μοναδικό «όφελος» από όλο αυτό είναι το τέλος των ψευδαισθήσεων και η προσγείωση στην πραγματικότητα και των τελευταίων αφελών, για το ποιος είναι και τι μπορεί να περιμένει κανείς από τον άνθρωπο που σήμερα ηγείται στην ΕΟΠΕ.

ΚΟΥΙΖ

Τι έκανε ο Γιώργος Καραμπέτσος πριν δέκα ημέρες και σκόρπισε την απογοήτευση στους υπαλλήλους των Ενώσεων;

ΟΙ ΣΥΣΚΕΨΕΙΣ ΑΡΓΗΣΑΝ... ΜΙΑ ΜΕΡΑ

Καλό Καλοκαίρι...

Η πρόσκληση που έφτασε την Παρασκευή (2/6/17) το μεσημέρι στα σωματεία από την ΕΟΠΕ με θέμα τα πρωταθλήματα είναι πια γεγονός.

Μετά τις επανειλημμένες αναφορές - επισημάνσεις και τον καταγγελτικό μας λόγο, μετά τα δημοσιεύματα ΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΡΑΦΑ και το τελευταίο μας, ΗΓΕΤΗΣ H´ΔΡΑΠΕΤΗΣ, το προεδρείο της ΕΟΠΕ και η ΚΕΠ συγκάλεσε εσπευσμένα για την Τρίτη 6/6/17 συσκέψεις στα γραφεία της. (Δευτέρα είναι του Αγίου Πνεύματος την επιφοίτηση του οποίου προφανώς περιμένουν).

Αφού με την δική της ηχηρή απουσία, διαμορφώθηκε το τοπίο με τις κατηγορίες στους άνδρες και στις γυναίκες, τώρα στα σωματεία θα δοθεί η ευκαιρία να κάτσουν γύρω από ένα τραπέζι και να τα πουν με την Ομοσπονδία.

Η πρόσκληση αυτή από τον Γιώργο Καραμπέτσο μπορεί να εκληφθεί περισσότερο ως μια κίνηση που γίνεται γιατί πρέπει να γίνει, παρά ως μια διαδικασία που θα βοηθήσει στον προγραμματισμό και την οργάνωση των πρωταθλημάτων.

Κάτι τέτοιο για να γινόταν και να είχε αποτέλεσμα  έπρεπε χρονικά να προηγηθεί  η πρώτη συνάντηση των αποφάσεων και ίσως να τις καθόριζε, ειδικά μετά τις ανακατατάξεις που δημιουργήθηκαν. Οι συναντήσεις θα είναι μια τυπική διαδικασία και δεν θα γίνει από αυτές κανείς σοφότερος.

Με δεδομένο ότι την προεκλογική του δέσμευση για μείωση των παραβόλων ο Γιώργος Καραμπέτσος την παρέπεμψε στις ελληνικές καλένδες (μαζί με το 1000000€ της χορηγίας) με την παρουσία του στις συναντήσεις θα αναλωθεί στη συνήθη τακτική του.

Αφορισμός στο παρελθόν για τα χρέη (στο πρόσφατο που τον βολεύει) δύο τρεις κουβέντες «σε άπταιστα ελληνικά» από αυτές που μόνο αυτός συνήθως αντιλαμβάνεται, και κατά τα άλλα, ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...

ΗΓΕΤΗΣ Ή ΔΡΑΠΕΤΗΣ;

Δεν ξέρεις, δεν μπορείς…

Με την νέα πραγματικότητα είναι αντιμέτωπη η διοίκηση της ΕΟΠΕ και την αναγκαιότητα λήψης απόφασης για το άθλημά μας. Είναι κάτι που  προκύπτει τώρα όπου, η ηγεσία του αθλήματος με την απόφασή της θα χαράξει πορεία και θα δείξει αν η πρόθεσή της είναι να προσδιορίσει, να κοστολογήσει και να διαμορφώσει την εξέλιξή του.

Η ουδετερότητα ή καλύτερα η «στάση αναμονής» που τηρεί ο Γιώργος Καραμπέτσος, περιμένοντας που θα καθίσει η μπίλια, για να τοποθετεί μετέπειτα η διοίκηση του, αναδεικνύει την έλλειψη βούλησης αλλά και γνώσης.

Η δημιουργία της Pre league στους άνδρες και στις γυναίκες είχε θεσμοθετηθεί την περσινή χρονιά και η μόνη προϋπόθεση για την υλοποίησή της ήταν η σύμφωνη γνώμη των σωματείων, την οποία διαμορφώνει όμως εν πολλοίς και η διοικητική δυναμική.

Η οικονομική κρίση καθόρισε τα τελευταία χρόνια την πορεία του αθλήματος με την διοργάνωση πρωταθλημάτων με γεωγραφικά κριτήρια (πολλοί όμιλοι, υποόμιλοι κλπ). Αυτό προφανώς και δεν βοηθούσε στη δημιουργία ανταγωνιστικών πρωταθλημάτων, αποτελούσε όμως ίσως ένα μεταβατικό στάδιο, από την εποχή των μεγάλων προϋπολογισμών στην αναδίπλωση και στην εξισορρόπησή τους.

Μοναδικό κέρδος η δημιουργία νέων πυρήνων ειδικά στην περιφέρεια  και στα νησιά όπου αναδείχτηκαν νέες δυνάμεις του αθλήματος.

Επειδή όμως αυτός ο κύκλος έκλεισε -όχι γιατί ξεπεράστηκε η κρίση- άλλα κυρίως από την διαπίστωση ότι μόνο μέσα από την πλούσια αγωνιστική δράση (πολλοί αγώνες) το βόλεϊ μπορεί να προχωρήσει.

Ο στόχος της αναβάθμισης των πρωταθλημάτων, που η προηγούμενη διοίκηση προώθησε με την θεσμοθέτηση της pre league αποτελεί μια ευκαιρία, την οποία ολοκληρώνει και η ύπαρξη της Wild Card (όσον αφορά τις ομάδες της περιφέρειας).

Με τα νέα δεδομένα, ακόμη και με την απροθυμία της πλειοψηφίας των ομάδων του βόλεϊ ανδρών να συμμετάσχουν σε αυτήν (παρότι ο αρχικός σχεδιασμός ήταν για τους άνδρες), ο Γιώργος Καραμπέτσος δεν χρειάζεται να συνεχίσει να κρύβεται πίσω από αυτό.

Ο ρόλος του ως επικεφαλής του αθλήματος, είναι να εμπνεύσει να καθοδηγήσει, να πείσει, να δείξει τον δρόμο.

Γιατί η δημιουργία της pre league ήρθε να καλύψει μια παθογένεια που υπάρχει στην δομή των πρωταθλημάτων αφού από την τοπική κατηγορία - χωρίς σοβαρά αγωνιστικά κριτήρια αξιολόγησης - οι ομάδες βρίσκονταν στην Α2 Εθνική κατηγορία.

Και αν αυτό βοηθούσε στην διαχείριση των γηπέδων σε σχέση με άλλα αθλήματα (η διεκδίκηση καλύτερων ωρών προπόνησης στα γήπεδα λόγω της συμμετοχής σε Εθνική κατηγορία) η κατάσταση που επικρατεί σήμερα επιβάλλει τον επαναπροσδιορισμό των όρων διεξαγωγής των πρωταθλημάτων.

Η pre league (όπου εφαρμοστεί) καλύπτει την έλλειψη της ενδιάμεσης Εθνικής κατηγορίας (Β Εθνικής), ενώ ταυτόχρονα διαμορφώνει και όρους καλύτερης προβολής, οργάνωσης και εξεύρεσης πόρων.

Η ατυχία μας είναι ότι η νέα διοίκηση της Ομοσπονδίας δείχνει να έχει παντελή απουσία όχι μόνο οράματος, αλλά και στοιχειώδους γνώσης της κατάστασης του Ελληνικού βόλεϊ.

Ο πρόεδρος της ΕΟΠΕ αντί να είναι ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων κρύβεται πίσω από τις αποφάσεις των σωματείων χωρίς να μπει στον κόπο μιας διαβούλευσης για τα πλεονεκτήματα αλλά και τα μειονεκτήματα των επιλογών.

Ενώ δείχνει ανεπαρκής να κατευθύνει τα πράγματα, δεν θα μπορούσε τουλάχιστον να διοργανώσει μία συζήτηση με όλα τα ενδιαφερόμενα σωματεία; Κι αν φοβάται μήπως φανεί η ανεπάρκειά του, ας αναθέσει σε ένα στέλεχος της ΕΟΠΕ να τον εκπροσωπήσει.

Είναι κρίμα να είναι απών και «δραπέτης» των εξελίξεων όχι για τον ίδιο που είναι γνωστό τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτόν, αλλά για το ταλαίπωρο το άθλημά μας.

ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ;

Βλέποντας και κάνοντας

Η  απόφαση της ΕΟΠΕ να μην παρέχει πληροφορίες με επίσημο τρόπο για το επιδοτούμενο Ευρωπαϊκό πρόγραμμα  ανίχνευσης - καταγραφής ταλέντων και για τις λεπτομέρειες του προγράμματος  σε ιδιωτικό αθλητικό κέντρο, προκαλεί εύλογα ερωτηματικά.

Αφορούν τα οικονομικά κίνητρα για τους συμμετέχοντες ,σε ποιούς θα κατανεμηθούν, καθώς και η βάση δεδομένων των παιδιών (γεν.2006-2007-2008) δεν γνωρίζουμε σε ποιον θα ανήκει;

Η συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα ανήκει στο αθλητικό κέντρο  και η ΕΟΠΕ συνεργάζεται αξιοποιώντας την επιχειρηματικότητα, αφού η παρουσία της, δίνει σάρκα και οστά στο πρόγραμμα.

Πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί ο γεωγραφικός προσανατολισμός του προγράμματος στην Βόρεια Ελλάδα και πως παράλληλα μπορεί να υπόσχεται το συγκεκριμένο πρόγραμμα ότι θα δημιουργηθούν σε διάστημα 3 ετών (όπως αναφέρει η αφίσα) normes αξιολόγησης «έτσι ώστε  να γίνει πιο αντικειμενική και  δίκαιη επιλογή για τις Εθνικές ομάδες», όταν αυτό αναφέρεται σε μόνο μια συγκεκριμένη περιοχή;

Μπορεί να γίνονται επιλογές με διαφορετικά κριτήρια για την μισή Ελλάδα και με άλλα για την άλλη μισή; Και η συμμετοχή των Πανεπιστημιακών σχολών που δίνει αξιοπιστία στις επιλογές, δεν θα δημιουργήσουν αξιολογήσεις δυο ταχυτήτων;

Μήπως όλο αυτό το εγχείρημα καθορίζεται από το οικονομικό κίνητρο κάποιων συνεργατών; Οι οφειλές της ΕΟΠΕ στο συγκεκριμένο Αθλητικό Κέντρο από παλαιότερες φιλοξενίες αναπτυξιακών Εθνικών ομάδων θα συμψηφιστούν με τα έσοδα του συγκεκριμένου προγράμματος;

Η διαφάνεια δεν είναι απαραίτητη; Η ενημέρωση δεν πρέπει να γίνεται μέσα από το site της ΕΟΠΕ και όχι από ανεπίσημα κέντρα παραεξουσίας; Υπάρχουν δεσμεύσεις που τους εμποδίζουν να είναι όλα ξεκάθαρα;

Κύριε Γιώργο Καραμπέτσο έχουμε κάπου άδικο; Δεν κρίνεται ότι πρέπει να ενημερωθεί ο κόσμος του αθλήματος και όλοι οι εμπλεκόμενοι;

ΥΓ. Το αποκαλούμενο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα είναι αυτό που αναφερθήκαμε σε δύο προηγούμενες αναφορές μας με την εμπλοκή του Βαγγέλη Περόπουλου (πήγανε έλα Σκάλα Λακωνίας -Θεσσαλονίκη).

Το βέβαιο είναι ότι δεν είναι αποτέλεσμα Εθνικού σχεδιασμού αλλά ευκαιριακής αξιοποίησης μιας επιχειρηματικής δράσης στην ευρύτερη περιοχή πέριξ της Θεσσαλονίκης. 

Εφ όσον όμως δεν μπορεί να κάνουν κάτι άλλο, ας αρκεστούν να κάνουν τουλάχιστον αυτό. Από ολότελα...

ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΜΕ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ

Τα νεώτερα προσεχώς...

Εξελίξεις δρομολόγησε η κοινή παρουσία του Γιώργου Καραμπέτσου και του «έγκριτου» δημοσιογράφου στην Ολλανδία για τα προκριματικά του παγκόσμιου πρωταθλήματος της Εθνικής μας ομάδας των ανδρών.

Ο πρώτος ως σύνοδος της Εθνικής ομάδας που με την παρουσία του θέλησε να σηματοδοτήσει την νέα αρχή ελπίζοντας στην πρόκριση ή τουλάχιστον να παραμείνει η Εθνική ομάδα ζωντανή να πάρει την 2η θέση και να διεκδικήσει σε αγώνες μπαράζ την πρόκριση, στόχος που δυστυχώς δεν επιτεύχθηκε. Ο δεύτερος «φρόντισε» να είναι στην αποστολή ως απεσταλμένος του ΠΣΑΤ για να καλύψει τους αγώνες της Εθνικής μας ομάδας.

Το διάστημα της εβδομαδιαίας συνύπαρξής τους είναι βέβαιο ότι συζήτησαν διεξοδικά όλες τις εκκρεμότητες και τα «προεκλογικά γραμμάτια» που δεν έχουν εξοφληθεί και παραμένουν ανοικτά. (δημοσιογραφική κάλυψη διοργανώσεων BEACH  VOLLEY, γραφείο τύπου ΕΟΠΕ, επικοινωνιακή πολιτική κλπ).

Τα αποτελέσματα του ταξιδιού τους και της καθημερινής επαφής τους στην Ολλανδία θα είναι εμφανή το επόμενο δίμηνο.

ΥΓ1Με ποιο τρόπο επιλέγει ο ΠΣΑΤ τους δημοσιογράφους που στέλνει για να καλύψουν αθλητικά γεγονότα; Γιατί τα τελευταία χρόνια κάποιοι συγκεκριμένοι ,παίρνουν το «φιλέτο» σε τουριστικούς, ενώ άλλοι σε άγονους προορισμούς.

Υ2. Θα πάρουμε επίσημη απάντηση από την ΕΟΠΕ, για το θέμα της χορηγίας της ΣΤΟΙΧΗΜΑΝ; Τι ακριβώς συμβαίνει; Υπάρχει ελπίδα να περισώσουμε την χορηγία και να μην χαθεί οριστικά;

Υ3. Η ευκαιριακή αντιμετώπιση ενός στόχου, στην προκειμένη περίπτωση της πρόκρισης της Εθνικής ομάδας στα τελικά του παγκόσμιου πρωταθλήματος, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να προσεγγίζεται  με όρους τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας.

Πρέπει να αποτελεί προϊόν σοβαρής δουλειάς με χρονικό ορίζοντα και αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων και της γνώσης που σου δίνει η Επιστήμη. 

Όταν μειώνεις το χρόνο προετοιμασίας, προσλαμβάνεις προπονητή μερικής απασχόλησης, δεν κερδίζεις ομάδες που είναι ψηλότερα από εσένα στην παγκόσμια κατάταξη. 

Σε διαφορετική περίπτωση εναποθέτεις τις ελπίδες σου στον παράγοντα τύχη και στον πατριωτισμό των Ελλήνων.

Απάντηση στο κουίζ : Η νέα πραγματικότητα

Χορηγιών αδιέξοδα…

"Πεδίον δόξης  λαμπρόν" φαίνεται ότι διαμορφώνει με τις επιλογές και την τακτική του ο Γιώργος Καραμπέτσος και η παρέα του. Μετά την σιωπηλή απώλεια της εταιρείας ΣΤΟΙΧΗΜΑΝ από τις φανέλες της Εθνικής Ομάδας (και παρά την μεσολάβηση του υπουργού Αθλητισμού  για να δοθούν περισσότερα χρήματα την φετινή χρονιά) φαίνεται ότι   ούτε το πόσον των 100000€ το χρόνο που λάμβανε η ΕΟΠΕ δεν υπάρχει.

Η συμφωνία με τον ΕΟΤ είναι ένα θετικό γεγονός για την προβολή του αθλήματος παρότι δεν ήταν προϊόν ενός σχεδίου αλλά προσωπικών γνωριμιών, όμως η αξιοποίησή της αν γίνει σωστά  μπορεί να βοηθήσει να έχουμε θετικό  αποτέλεσμα.

Δεν θα ήταν χρήσιμη όμως κάποια ενημέρωση για να μην κάνουμε υποθέσεις, με κίνδυνο να βγάλουμε λάθος συμπεράσματα; Η νέα συνεργασία με τον ΕΟΤ που ανακοινώθηκε χωρίς λεπτομέρειες (και δεν αποτυπώθηκε στις φανέλες η χορηγική της διάσταση), φαίνεται να μην αντισταθμίζουν τη ζημιά (οι πληροφορίες μιλούν για πολύ μικρότερου μεγέθους συμφωνία).

Και όλα αυτά αφήνοντας συνειδητά τον κόσμο του αθλήματος στο σκοτάδι. Γιατί ο Γιώργος Καραμπέτσος είναι φανερό και ο ίδιος  γνωρίζει ότι στο μέλλον χωρίς χορηγό η ΕΟΠΕ, θα δυσκολευτεί όχι μόνο να υποστηρίξει τη δράση των εθνικών ομάδων, αλλά καθ´ υπερβολήν, να καλύψει ακόμη και τα έξοδα της πολυήμερης παραμονής του στην Ολλανδία, ως συνοδού της εθνικής ομάδας.

Μερικές φορές αναρωτιόμαστε, αν είναι αυστηρή η κριτική μας, μήπως είμαστε άδικοι μαζί του; Μήπως βλέπουμε μόνο εμείς την έλλειψη του στόχου αλλά και του τρόπου που θα φθάσουν σε αυτόν. 

Δυστυχώς για το άθλημα, ίσως είμαστε επιεικείς γιατί καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες της οπισθοδρόμησης και της συρρίκνωσής του.

Ξεκίνησε από τον τρόπο πρόσληψης των Περιφερειακών Ομοσπονδιακών Προπονητών (ΠΟΠ) και τις ρουσφετολογικές υποχρεώσεις που αφορούσαν τα  πρόσωπα, συνεχίστηκε με την υποβάθμιση της υποστηρικτικής ομάδας (τεχνικής και ιατρικής) και την μείωση του χρόνου προετοιμασίας στις Εθνικές Ομάδες ανδρών και γυναικών, συνεχίστηκε με την υποτίμηση της ετήσιας γιορτής μίνι βόλεϊ που γινόταν στο Παναθηναϊκό Στάδιο σε μικρότερο χώρο (μήπως τελικά εκδίωξαν την ΕΟΠΕ λόγω της τυχοδιωκτικής στάσης Καραμπέτσου  στις εκλογές της ΕΟΕ αλλά και με την μετέπειτα δικαστική εμπλοκή;) και κατέληξε τώρα με την απώλεια του μεγάλου χορηγού από τις Εθνικές ομάδες.

Αν προσθέσουμε την αναξιοκρατία, την οικογενειοκρατία την προχειρότητα που πηγάζει κυρίως από άγνοια και την προσπάθεια με ρουσφέτια να πουλούν εκδούλευση στα σωματεία μας κάνουν απαισιόδοξους για το παρόν και το μέλλον.

Η πολιτική αυτή οδηγεί με απλή λογική σε ένα μικρότερο άθλημα, δυσανάλογο της απήχησής του στην κοινωνία. 

Η απογοήτευση είναι αυτό που μας διακατέχει, αφού στην ιστορία του αθλήματος δεν θυμόμαστε μια διοίκηση σε τόσο μικρό χρόνο να προσέγγισε τόσο ευκαιριακά και χωρίς πρόγραμμα δράσης τα προβλήματά του.

Κουίζ για αρχάριους και ναυτιλομένους...

Τι λείπει από την Εθνική Ομάδα Ανδρών στους προκριματικούς αγώνες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Ολλανδία;

ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ότι μπορεί να μην έχει απάντηση ο Mr 1000000€;

ΧΩΡΙΣ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ

Κλασσικά εικονογραφημένα 

Η ΔΙΚΗ έχει αναλωθεί στην παρουσίαση των πεπραγμένων του Γιώργου Καραμπέτσου. Έχει γίνει πλέον μονότονο να  καταγράφουμε την ανικανότητα, την άγνοια των βασικών αρχών διοίκησης, την προχειρότητα άλλα και τον τρόπο που αντιμετωπίζουν όλα τα ζητήματα, στρατηγικής σημασίας αλλά και καθημερινότητας.

Το βάρος έχει δοθεί στον έλεγχο της ενημέρωσης, και των μηχανισμών καθώς και στην «εξαγορά» της σιωπής. Σήμερα όμως δεν θα ασχοληθούμε  με τους αβανταδόρους και την προπαγανδιστική ομάδα  του Γιώργου Καραμπέτσου, παρά το γεγονός ότι οι συγκεκριμένοι, με άλλη διοίκηση θα ήταν στα «κάγκελα» για τους λόγους που όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε και χωρίς μάλιστα να υπήρχε  η σημερινή ανεπάρκεια και απραξία.

Η δική μας παρουσία έρχεται να αντισταθεί στη σιωπή στο ψέμα στη συναλλαγή. Είμαστε και θα είμαστε μπροστά τους αδιάλειπτα. Σήμερα λοιπόν θα επανέλθουμε στην συγκέντρωση των σωματείων και των προπονητών στην Θεσσαλονίκη για το Μίνι βόλεϊ με τον Βαγγέλη Περόπουλο. 

Είχαμε αναφερθεί σε αυτό και είχαμε προβάλλει και την αντίρρησή μας στο δημοσίευμα ΤΟ ΚΡΥΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ.

Χθες δημοσιεύτηκε από το Κέντρο εξουσίας της Θεσσαλονίκης νέα πρόσκληση για την Παρασκευή 26/5/17. Αυτή την ανακοίνωση - πρόσκληση -για το μίνι βόλεϊ που φαίνεται να συμμετέχει και η ΕΠΕΣΘ, δημιουργεί ερωτήματα που κρίνουμε σκόπιμο ότι πρέπει να απαντηθούν:

Ερώτημα  1o: Τι έγινε με την πρώτη συγκέντρωση των ομάδων και προπονητών με τον Βαγγέλη Περόπουλο που διοργάνωσε μια εβδομάδα πριν η ΕΟΠΕ; Πραγματοποιήθηκε; Ποια τα αποτελέσματα της;

Ερώτημα 2ο : Ποιος ο λόγος της νέας πρόσκλησης με την συμμετοχή τώρα και της ΕΠΕΣΘ; Γιατί δεν υπήρχε η συμμετοχή της Ένωσης στην προηγούμενη πρόσκληση και ποιος ο λόγος της νέας συνάντησης;

Εκτός αν δεν πραγματοποιήθηκε η πρώτη γι αυτό γίνεται δεύτερη. Κι αν συνέβη αυτό, το κόστος της χωρίς λόγο μετακίνησής του Βαγγέλη Περόπουλου από την Σκάλα Λακωνίας στη Θεσσαλονίκη και την επανάληψή της, ποιος θα το πληρώσει; Η χρεωκοπημένη Ομοσπονδία;

Τελικά τόσο ανίκανοι είναι που ούτε μια συγκέντρωση δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν, όταν μάλιστα έχουν προσλάβει με απόσπαση έμμισθο μάνατζερ;

Ερώτημα 3ο : Γιατί συγκεκριμένo blog που εκφράζει ένα κέντρο εξουσίας, κάνει πολιτική υποκαθιστώντας την ΕΟΠΕ και την ΕΠΕΣΘ απευθύνοντας ανοικτή πρόσκληση σε σωματεία και προπονητές;   

Είναι άξιο απορίας να υπάρχουν τόσα αναπάντητα ερωτήματα σε τόσο μικρό διάστημα θητείας της διοίκησής του. Μπορεί να γίνουν βήματα μπροστά όταν προσλαμβάνεις για παράδειγμα προπονητή επειδή τον εκτιμούσες ως εμπορικό αντιπρόσωπο της εταιρείας σου στα αθλητικά ρούχα;

Μπορεί το ελληνικό βόλεϊ να εναποθέσει τις ελπίδες του ότι θα είναι  καλός προπονητής; Πότε θα πάψει αυτό το ταλαίπωρο άθλημα να χρησιμοποιείται για ίδιον όφελος; Πόσο ακόμη πιο χαμηλά θα πέσουμε; 
Αλλά ας σταματήσουμε εδώ....

ΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΡΑΦΑ

Η παιδική χαρά στην ΕΟΠΕ

Η οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ΕΟΠΕ τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια είναι ο βασικός λόγος που η καθημερινότητά της είναι εγκλωβισμένη, το παρόν και το μέλλον αβέβαιο.

Η ανυπαρξία όμως της διοίκησης να διαχειριστεί την αγωνιστική  δραστηριότητα των ομάδων, τον προγραμματισμό και την καθημερινότητά τους είναι ξεκάθαρη και στον πλέον αφελή, αφού κάτι τέτοιο δεν απαιτεί χρήματα, αλλά διάθεση σχέδιο και την θεωρητική κατάρτιση να συμφωνήσουμε για τα βήματα που πρέπει να γίνουν.

Αναφερόμαστε στα πρωταθλήματα των Εθνικών κατηγοριών η διεξαγωγή των οποίων είχε σχεδιαστεί από την προηγούμενη διοίκηση, με την προϋπόθεση ότι θα υπήρχε η σύμφωνη γνώμη των σωματείων (δημιουργία pre league κλπ).

Ενώ λοιπόν ο Γιώργος Καραμπέτσος, βρήκε το χαλί στρωμένο, με την θεσμοθέτηση του τρόπου διεξαγωγής των πρωταθλημάτων από τους προηγούμενους και την δεδομένη απήχηση στα σωματεία που είχε αυτό, το μόνο που έμενε στον ίδιο και στους «χαρισματικούς» συνεργάτες του - τηλεφωνητές, στην ΕΟΠΕ, είναι να προγραμματίσουν την επόμενη ημέρα.

Πως μπορεί να γίνει αυτό; Να απευθύνουν ανοικτή πρόσκληση στα σωματεία να κάτσουν όλοι γύρω από ένα τραπέζι και να συζητήσουν, τα προβλήματα, τις αδυναμίες και τις λεπτομέρειες, όχι μόνο για τις νέες κατηγορίες που δημιουργούνται αλλά και τις ήδη υπάρχουσες.

Δεν ξέρουμε αν ο Γιώργος Καραμπέτσος έχει αποφασίσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα, με προσωπικά τηλέφωνα και «ψίθυρους» αποφεύγοντας τις διαδικασίες, όπου ο καθένας θα παρουσιάζει τις απόψεις, τα επιχειρήματα και θα παίρνονται αποφάσεις που όλοι θα σέβονται και θα δεσμεύονται από αυτές.

Σήμερα τι έχει γίνει από όλα αυτά; Τίποτα. Βρισκόμαστε στο τρίτο δεκαήμερο του μηνός Μαΐου, τα Εθνικά πρωταθλήματα έχουν τελειώσει εδώ και τόσο καιρό και δεν έγινε το στοιχειώδες, αυτό που τα τελευταία χρόνια ήταν θεσμός.

Μετά το τέλος των πρωταθλημάτων όλες οι ομάδες να συζητούν με την Ομοσπονδία, αποτιμώντας την χρονιά που πέρασε, το ίδιο ακριβώς  γινόταν και πριν την έναρξη σε όλες τις κατηγορίες.

Αντί αυτού δημοσιοποιήθηκαν οι Προκηρύξεις πρωταθλημάτων, που τα μόνα νέα στοιχεία (όσα δεν είχαν προβλεφθεί) ήταν μεγάλα πρόστιμα και παράβολα.

Δεν χρειάζεται να θυμίσουμε τις προεκλογικές κορώνες του Γιώργου Καραμπέτσου (εκτός από το 1000000€ που είχε εξασφαλίσει) για μείωση των παραβόλων. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;

Και μέσα σε όλα αυτά το ψέμα συναντά την γραφικότητα, έτσι το σύστημα ΕΟΠΕ θυμίζει παιδική χαρά. Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, φταίνε μόνο αυτοί; 

Δεν έχει δίκιο η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ που σε συνέντευξή της στη BOVARY είπε «Αν διευθύνουν οι ανίκανοι ,τότε φταίνε οι ικανοί»;

ΑΝΑΠΤΥΞΗ; ΠΕΡΑΣΤΕ ΑΥΡΙΟ…

 Συμψηφίζω και κερδίζω

Με αφορμή την δημόσια τοποθέτηση του Λεωνίδα Καραίσκου (στο blog του και την αναπαραγωγή της από site φιλικά προσκείμενο στη διοίκηση της ΕΟΠΕ) για την διεύρυνση του ορίου ηλικίας των αθλητών-αθλητριών των αναπτυξιακών ομάδων και την εμφανή προσπάθειά του να δώσει δημόσια στήριξη σε αυτήν την απόφαση, θα θέλαμε να θέσουμε   δημόσια και εμείς τα παρακάτω ερωτήματα – παρατηρήσεις.

-Η άποψή του ότι η απόφαση αυτή μπορεί να βοηθήσει το άθλημα στηρίζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία ή είναι ένα ευχολόγιο, που στηρίζεται στη ελπίδα, ότι τα πράγματα μπορεί να είναι καλύτερα;

Ο τρόπος που διατυπώνει την άποψή του βασίζεται περισσότερο στην εικασία παρά σε συμπεράσματα που προέκυψαν από μελέτη. Θυμίζει το αν δεν βρέξει θα χιονίσει ή καλό καιρό θα κάνει.

Είναι τυχαίο ότι αυτό αντιβαίνει τους όρους που έχει καθορίσει η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία (CEV) για τις χώρες μέλη της; Υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα  Ευρωπαϊκής χώρας αναπτυσσόμενης ή αναπτυγμένης στην πετοσφαίριση που έχει υιοθετήσει παρόμοιες πρακτικές;

Πως για παράδειγμα θα βοηθηθεί το άθλημα στο βόλεϊ γυναικών αν μια διεθνής αθλήτρια αγωνιστεί ένα χρόνο ακόμη στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα παίρνοντας τη θέση μιας μικρότερης ηλικιακά και πως αυτό θα βοηθήσει την ανάπτυξη και θα μειώσει τον ανταγωνισμό;

-Ο Λεωνίδας Καραΐσκος είναι αποσπασμένος από την δουλειά του σε σχολείο στην ΕΟΠΕ με τις διοικήσεις Προσαλίκα, Μαυρομάτη και Καραμπέτσου, διανύοντας αισίως τον 9ο χρόνο ως σύμβουλος ανάπτυξης.

Ειλικρινά δεν γνωρίζουμε να είχε εκφράσει δημόσια ή ιδιωτικά την άποψη που πρόσφατα υιοθέτησε, ούτε να το πρότεινε προφορικά ή γραπτά σε κανένα όργανο της ΕΟΠΕ. Αλλά από ότι φαίνεται βολεύεται με την απόσπασή του χωρίς να κάνει τίποτα παρά μόνο αν χρειαστεί καμία δημόσια δήλωση στήριξης.

Για να γίνουμε πιο σαφείς: Στη Θεσσαλονίκη (όπως περιγράψαμε σε προηγούμενη αναφορά μας) αντί του Λεωνίδα Καραΐσκου πήγε ο Βαγγέλης Περόπουλος, ο οποίος έφυγε από την Σκάλα Λακωνίας που ήταν με την Εθνική ομάδα γυναικών. Παράλληλα οι κατευθύνσεις για τους ΠΟΠ στις συγκεντρωτικές των αναπτυξιακών Εθνικών Ομάδων που και αυτό ήταν αρμοδιότητα Καραΐσκου, εστάλησαν από την Θεσσαλονίκη. (Αναφερόμαστε στο δεύτερο κείμενο που έστειλε η επιτροπή ανάπτυξης για την δημιουργία ατομικού φακέλου των παιδιών).

Αν σε αυτό προστεθεί το mini volley που είχε την ευθύνη ο Λεωνίδας  Καραΐσκος και είχε καθιερωθεί να γίνεται η ετήσια γιορτή στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τώρα επιλέχτηκε να γίνει σε μικρότερο χώρο, αφού μπορεί να «βολεύει», γιατί απαιτεί μικρότερη κινητοποίηση για μιας μικρότερης εμβέλειας διοργάνωση.

Όμως πέρα από την ιστορική διάσταση και τους συμβολισμούς που αναπόφευκτα δημιουργεί ο χώρος του Παναθηναϊκού Σταδίου, με την  αλλαγή του χώρου το ζήτημα είναι αν αυτό βολεύει ή βοηθά το άθλημά μας.

Είναι σωστή πολιτική να μικραίνει συνεχώς το άθλημα; Μικρότερες διοργανώσεις, λιγότερες ημέρες προετοιμασίας οι Εθνικές ομάδες, λιγότερη δουλειά και άγχος, αφού είναι λιγότερες οι υποχρεώσεις.

Μα θα πείτε το θέμα είναι οικονομικό. Δυστυχώς δεν είναι θέμα οικονομικό, είναι πρωτίστως πολιτικό. Όσο μικρότερο είναι το άθλημα τόσο ευκολότερα ελέγχεται με την λιγότερη δυνατή πίεση, για την διοίκηση και τους εργαζόμενους.

Έτσι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Προφανώς ο συμψηφισμός που εφαρμόζει ο Γιώργος Καραμπέτσος σε όλα τα επίπεδα της διοίκησης τα περιλαμβάνει όλα αυτά στο δούναι και λαβείν.

Είναι όμως αυτό που θα πάει το άθλημα μπροστά, όπως υποσχέθηκε και δεσμεύτηκε απέναντι στα σωματεία; Μήπως η αργομισθία είναι μέρος της ανάπτυξης και των αλλαγών που δρομολογούνται στο άθλημά μας για να είναι όλοι ευχαριστημένοι;

ΥΓ. Το συγκεκριμένο μέτρο ευνοεί μια κατηγορία σωματείων, που είναι «μαγαζάκια» και κάποιοι βγάζουν από «χαρτζιλίκι» μέχρι «μεροκάματο». Εμείς ρωτάμε. Tα συγκεκριμένα σωματεία αποτελούν την προτεραιότητα του ΔΣ της ΕΟΠΕ; 

ΤΟ ΚΡΥΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Η ανάπτυξη στη Θεσσαλονίκη...

Αίσθηση προκάλεσε η ανοικτή πρόσκληση στα σωματεία της ΕΠΕΣΘ  για ενημέρωση των παραγόντων και των προπονητών πάνω στο πρόγραμμα ανάπτυξης της ΕΟΠΕ για το μίνι βόλεϊ.

Εισηγητής ο Βαγγέλης Περόπουλος.. Από που να αρχίσει κανείς; Υπάρχει πρόγραμμα; Και αν υπάρχει είναι ο Βαγγέλης Περόπουλος το πρόσωπο που θα δώσει κατευθύνσεις;

Ο αποσπασμένος στην ΕΟΠΕ Λεωνίδας Καραΐσκος δεν είναι ο αρμόδιος να μιλήσει γι αυτό; Μήπως κάτι δεν έχουν καταλάβει καλά εκεί στην ΕΟΠΕ;

Μήπως έχουν μπερδέψει την προεκλογική περίοδο που από καιρό έχει περάσει; Πως αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί η επιλογή του Βαγγέλη Περόπουλου να καθορίσει το μέλλον του μίνι βόλεϊ;

Ακόμη και μόνο για λόγους αισθητικής, όπως έλεγε ο Στέλιος Προσαλίκας έπρεπε να είχε αποκλειστεί. Γιατί αν ο Βαγγέλης Περόπουλος μπορεί να μιλήσει για ανάπτυξη, ίσως με την ίδια ευκολία  και εμείς θα μπορούμε να μιλάμε για Αστροφυσική.